— 381 — 
het bleek, dat dit gehalte sterk toeneemt gedurende het rollen en 
dan zeer sterk afneemt gedurende de fermentatie en het drogen. 
De fijnste theesoorten, van fijn blad bereid, bevatten meer looistof- 
fen dan de overige, wat ook overeenkomt met de analyses der 
versche blaren; de jonge blaadjes bevatten de meeste looistof. 
Uit de onderzoekingen trekt schrijver de conclusie, dat de kwa- 
liteit van de thee samenhangt met het gehalte aan looistof. Daar 
nu de hooggelegen ondernemingen een meer aromatische thee be- 
reiden dan de laaggelegen ondernemingen, moet dus het looistof- 
gehalte van het blad van eerstgenoemde hooger zijn. Ook dit 
werd voor verscheidene theevariëteiten geconstateerd. 
Door voorproeven stelde schrijver nu vast, dat gedurende het 
rollen het gehalte aan zuur (welk zuur hier bedoeld wordt, is niet 
duidelijk) en aan oplosbare looistoffen toeneemt, maar het neemt ge- 
durende de fermentatie weer af. Verder kon hij door toevoeging 
van melkzuur of azijnzuur, in die mate, dat de onwikkeling der 
bacteriën voor een paar uur verhinderd wordt, de verandering der 
kleur van het blad veel vertragen, maar niet verhinderen. Verge- 
lijkende proeven toonden aan een toeneming van het zuurgehalte 
gedurende het rollen en een afneming gedurende de fermentatie. 
Hetzelfde was het geval voor het looistofgehalte en de afneming 
was het sterkst bij toevoeging van azijnzuur i). 
Schrijver trekt nu de volgende conclusies: 
Op hooggelegen ondernemingen zijn de theeblaren rijker aan looi- 
stof, dan op laaggelegen. 
Hoe ouder het blad, des te minder looistof. 
De blaren met de meeste looistof geven de beste thee. 
Gedurende het rollen neemt het gehalte aan zuur en looistoffen 
toe. 
Bij de fermentatie neemt dit gehalte af. 
De ontleding der looistoffen gebeurt niet door bacteriën, maar 
door de zuurstof der lucht onder medewerking van enzymen. 
Dr. Nanniüga kwam volgens een mondelinge mededeeling tot 
dezelfde resultaten als schrijver, terwijl Fesca het niet als bewezen 
beschouwt, of er microörganismen meewerken bij de fermentatie of 
niet. Groene thee, waarbij geen fermentatie te pas komt, bevat 
titreeren met kaliuinpermanganaat, welke methode onbetrouwbare resiiJtaten 
geeft, als men niet te maken heeft met zuivere looistoffen, zooals Dr. J. Dekker 
opmerkt in zijn handboek over de looistoffen (uitgave 1913, deel II p. 513) en 
ik zelf heb ondervonden. 
1) Ik denk, dat het vrije azijnzuur de looistof langzaam in onoplosbaar 
„rood" omzet. Zie Med. Proefs. voor Thee No. XXVII p. 11. 
