HET VIERDE INTERNATIONALE RIJSTCONGRES 
GEHOUDEN TE VERCELLI IN 1912. 
{Slot). 
DE BIJ-PRODUCTEN DER RIJSTCULTUUR EN 
RIJSTINDUSTRIE. 
De voornaamste hiervan zijn volgens Prof. Tagnato, die 
hierover nog eens een en ander opmerkt, het stroo, het kaf 
en de zemelen. 
Het stroo wordt in Italië slechts voor matrassen gebruikt, 
niet als veevoedsel. Tagnato v^ijst er op, dat dit in Indië 
wel het geval is. Het rijststroo is ook niet armer aan eiwit 
en vet en slechts weinig armer aan koolhydraten dan 
het stroo van andere graangewassen. Door een zeer hoog 
kiezelzuurgehalte (ongeveer 75 % van de asch) is het echter 
moeilijker verteerbaar. Bij vermenging met ander veevoer, 
bv. bataten, vermindert dit bezwaar en oefent het stroo juist 
een gunstige prikkeling uit. 
Het beste is echter, na den oogst het stroo een tijdlang 
op hoopen te laten broeien, waarbij het een bruine kleur 
krijgt en een voor de beesten aangenamen smaak. Het is dan 
ook belangrijk geconcentreerder geworden. Hoe groener het 
stroo nog is, wanneer het opgehoopt wordt, des te beter 
broeit het. Toevoeging van het gewiede onkruid verdient 
aanbeveling. 
Het kaf bevat vrij veel voedingstoffen, maar is geheel 
onverteerbaar. Hoogstens zou het in kleine hoeveelheden 
aan hoenders gegeven kunnen worden. Door het geringe 
geleidingsvermogen zou men ervan gebruik kunnen maken 
ter isoleering tegen warmte of koude. Voor matrassen kan 
het 't stroo zeer goed vervangen. Voor bemesting is het 
beter dan stroo wegens zijn hooger gehalte aan fosforzuur. 
