— 394 — 
4e. Men kaa voor het overplanten nog eenigszins selecteeren, 
5e. Men heeft veel minder last van onkruid, 
6e. De rijst is minder vatbaar voor de falla (brusone). 
Op Java behoeft men voor dit systeem geen lans meer te 
breken. 
Be rijstcultuur in Portugal. 
Het Portugeesche volk heeft over het geheel geen vol- 
doende voedsel, noch kwalitatief noch kwantitatief. Het 
grootste deel van het volk voedt zich met maisbrood, waar- 
van de stikstof slecht geassimileerd wordt. Dat rijst een 
uitstekend volksvoedsel voor den Portugees zou zijn, wordt 
meer en meer ingezien en de teelt van dat gewas breidt 
zich dan ook steeds uit. Echter is niet genoeg water beschik- 
baar om de cultuur op zulk een schaal te drijven als in 
Noord-Italië het geval is, terwijl voor drogen rijstbouw de 
regenval te gering is. 
In Spanje werd de rijstteelt reeds beoefend ten tijde van 
de Mooren. Zooals o. a. uit nu nog bestaande bevloeiings- 
werken blijkt, stond die cultuur toen reeds op hoogen trap. 
Ook het kweekbedsysteem werd toen toegepast; het was 
ingevoerd uit Oost-Azië. In Portugal daarentegen dateert de 
cultuur eerst uit de 16e eeuw (evenals in Noord-Italië). Reeds 
in dien tijd werd er tegen geageerd, omdat ze voornamelijk 
werd gedreven op moerasgronden, welke aldus in stand 
bleven en bewoond werden, zoodat de malaria werd in de 
hand gewerkt. Men heeft de cultuur echter nooit kunnen 
uitroeien en nu begint ze zich te ontplooien. Dit wordt tijd, 
want in de periode van 1870 tot 1910 is de invoer van 
6.800 ton gestegen tot 26.400 ton. Meest Rangoon-rijst uit 
Bremen. 
Nu wordt jaarlijks ongeveer 5.200 H. A. met rijst beplant. 
Hier en daar worden hooge opbrengsten verkregen, maar ge- 
middeld is de opbrengst vrij gering, want de cultuur bevindt 
zich nog op een laag peil. Ook de industrie is nog zeer 
primitief. Dit laatste acht Rasteieo geen nadeel, omdat de 
voedingswaarde der in de Portugeesche pelmolens gestampte 
(niet gepolijste) rijst hooger is dan die van de geraffineerde 
