DE BESMETTELIJKE VEEZIEKTEN GENOEMD IN DE 
WET OP DE VEEARTSENIJKUNDE IN NEDER- 
LANDSOH-INDIË (Stbl. 435, 1912) 
DOOR 
H. J. Smit. 
(Vervolg). 
* In het vorige artikel werd gesproken over vatbaarheid en 
onvatbaarheid, met de belofte daar later meer over te zullen 
zeggen. Het is nu hier de plaats om aan die belofte te voldoen. 
Wij zagen reeds, dat er bij het individu een natuurlijke 
onvatbaarheid kan bestaan en haalden daarvoor als voorbeel- 
den aan het paard dat voor veepes.t, het rund dat voor kwade 
droes ongevoelig, onvatbaar is. Voorts werd er op gewezen, 
dat naast de natuurlijke onvatbaarheid een verkregen on- 
vatbaarheid mogelijk is en het is nu deze, waar we hier wat 
dieper op zulten ingaan. Die verkregen onvatbaarheid kan 
langs twee wegen ontstaan en wel langs natuurlijken weg, 
wanneer het individu toevallig wordt besmet, maar ook langs 
kunstmatigen weg, door het dier opzettelijk ziek te maken. 
Een ieder weet, dat iemand, die eens pokken heeft gehad 
en niet aan de ziekte is bezweken, later onvatbaar blijkt 
voor deze ziekte; een rund, dat eens veepest heeft gehad, 
blijft voor zijn verder leven daarvoor onvatbaar. Niet alle 
ziekten geven echter die onvatbaarheid of immuniteit; als 
voorbeeld hiervan zagen we het mond- en klauwzeer. De 
toevallig verkregen immuniteit is voor ons van betrekkelijk 
geringe waarde, veel gewichtiger is het feit, dat wij in staat 
zijn om tegen verschillende ziekten willekeurig immuniteit 
op te wekken. 
Bij het rund komt een aandoening voor, bekend onder 
den naam van koepokken. De oorzaak hiervan is geen andere 
