— 405 — 
bij moeten echter alle dieren worden geënt, want door de 
enting met smetstof maken we de dieren tot „smetstofdragers", 
en we weten nog van vroeger, welk gevaar deze voor huu 
omgeving opleveren: zij zouden de niet geënte dieren kunnen 
besmetten. 
Vroeger werden er in ladië zelf geen entstoffen of sera voor 
veeartsenijkundig gebruik bereid; sedert de oprichting van 
het Veeartsenijkundig Laboratorium echter is daarin veran- 
dering gekomen. Dit laboratorium werd in 1907 te Buitenzorg 
opgericht als onderdeel van het Departement van Landbouw, 
Nijverheid en Handel en moest dienen om onderzoekingen 
op veeartsenijkundig gebied te doen. De Indische veeartsen 
kunnen, waar zij zelf in de praktijk door hun drukken werk- 
kring en door het gemis aan de daarvoor benoodigde middelen 
er geen gelegenheid voor vinden, van zieke dieren afkomstig 
materiaal daarheen ter onderzoek opzenden. Is een onderzoek 
ter plaatse noodig, dan wordt er een van de aan het labora- 
torium verbonden veeartsen heen gezonden om matei iaal te 
verzamelen en indien noodig dierentingen te verrichten. Op 
deze wijze werden reeds verschillende tot nu toe in Indië on- 
bekende ziekten geconstateerd. 
Behalve deze onderzoekingen wordt er nog naar verschillende 
entstolfen gezocht ; zoo is men b. v. op het oogenblik druk 
bezig te zoeken naar een entstof tegen de kwade droes, terwijl 
de entstof tegen houtvuur reeds kan worden verstrekt. Ook 
verschillende sera worden ei bereid, waaronder het miltvuur- 
serum, het serum tegen de septichaemia haemorrhagica (sakit 
Ngorok), het serum tegen de borstziekte der varkens en het 
tetanusserum. Een niet onbelangrijk onderdeel der werkzaam- 
heden is de bereiding van de malleine en tuberculine, twee 
ondeikenningsmiddelen voor respectievelijk malleus (kwade 
droes) en tuberculose. Vooral van de eerste worden groote hoe- 
veelheden over den archipel verspreid. Over het gebruik en 
de aanwending dezer stoffen zullen wij het later bij de be- 
spreking van de ziekten zelf nog uitvoerig hebben 
