- 408 — 
wijzen op averij, en de thee moet by een sterk geiialte aan 
lood afgekeurd worden voor het gewone gebruik. Men kau 
haar dan echter nog voor de coffeïne bereiding gebruiken. 
Een vermenging met andere dan theeblaren, welke bij 
voorkeur door het microscopisch onderzoek aan het licht wordt 
gebracht, kan ook van invloed zijn op sommige analyseresul- 
taten en wel in de eerste plaats op het gehalte aan stikstof, 
dat er door verminderd wordt. Verder kan het aschgehalte 
er door veranderen, omdat dit bij de toegevoegde blaren zeer 
kan verschillen van dat der theeblaren, hetwelk binnen slechts 
geringe grenzen varieert. 
Het gebruik van minerale verfstoffen kan dikwijls geken- 
merkt worden door het terugvinden van deze of gedeelten er 
van in de asch. Berlijnsch blauw kan gemakkelijk aange- 
toond worden door een kleine hoeveelheid thee te behande- 
len met een verdunde oplossing van bijtende potasch. Na 
affiltreeren voegt men zoutzuur toe en een weinig ferrichloride, 
waardoor een blauw neerslag of een blauwe verkleuring ont- 
staat. Is er slechts een spoor Berlijnsch blauw aanwezig, 
dan doet men beter door de thee op een filter te brengen 
en haar uittewasschen met veel heet water. Het Berlijnsch 
blauw blijft dan op het papier gehecht. 
Indigo dient vaak voor het kleuren van groene thee en kan 
gemakkelijk worden aangetoond door zijn onoplosbaarheid in 
verscheidene oplosmiddelen en zijn gemakkelijke oxydeerbaar- 
heid met hypochloriet. 
Behalve de eigenlijk gezegde vervalschingen, gebruikt men 
de volgende stoffen om den smaak of den geur te verhoogen,. 
Ceylon-, Britsch-Indische en Javathee en eveneens de gele 
Chineesche thee komen zonder bijmengingen in den handel. 
Bij de zwarte Chineesche thee worden echter bloemen toege 
voegd om er een zekeren geur aan te geven, maar men haaï 
ze er weer uit. Bij groene thee, en vooral bij de fijnere soortei. 
voegt men bij de verpakking bloemen van Osmanthus fragrm 
en Aglaia odorata, maar deze worden niet vermengd metde 
thee. De Chineezen gebruiken verder nog om smaak en 
1) Teysmannia 1913, blz. 715. 
