- 488 - 
DE ZIEKTEN EN SCHIMMELS DER KINA 
DOOR 
Dr. A. Rant. 
Door het werk van Rant is weer een van de leemten in onze 
Indische phytopathologische literatuur aangevuld. De zeer verspreid 
voorkomende mededeelingen over de ziekten onzer tropische kul- 
tuurgewassen zijn voor de meeste belanghebbenden volkomen on- 
bereikbaar. Willen de gegevens, door vroegere onderzoekers verza- 
meld, het volle nuttig effect hebben, dan moeten ze in overzichtelijken 
vorm voor de huidige planters bewerkt en verkrijgbaar gesteld 
worden. 
Het Theeproefstation ging daarin voor wat aangaat de ziekten 
van de thee; het Deli-proefstation volgde voor eenige jaren met 
een overzicht van de ziekten en plagen der Deli-tabak en hunne 
bestrijding; thans is door Rant hetzelfde verricht voor de kina, 
tenminste voor zoover het de niet door dieren veroorzaakte ziekten 
betreft. 
In 41 bladzijden van het bekende formaat van de Mededeelingen 
der Proefstations worden 42 ziekten en schimmels van de kina 
behandeld. Gelukkig behoeft slechts bij 10 dezer te worden aan- 
geteekend, dat ze in meerdere of mindere mate schadelijk zijn. 
Het streven naar volledigheid, zoowel wat de in de literatuur 
voorkomende schimmels betreft, als ten opzichte van het vermelden 
van de schadelijkheid en eventueele bestrijding is een verdienste 
van deze mededeeling ; wie in het vervolg voor een hem onbekend 
geval komt te staan, zal niet licht tevergeefs dit boekje ter hand 
nemen. 
Aan den anderen kant heeft het zijn bezwaren. De meeste der 
genoemde schimmels zijn alleen voor een deskundige, en dan nog 
alleen met behulp van een mikroskoop, te herkennen. Toch moet 
uit de inleiding opgemaakt, dat deze mededeeling in de eerste 
plaats voor de planters bestemd is. Immers „later zal, zoo moge- 
lijk, een meer wetenschappelijk overzicht over dit onderwerp ver- 
schijnen, terwijl van eenige ziekten en schimmels afzonderlijk een 
uitgebreider onderzoek zal gedaan worden." Voor de mannen der 
praktijk is de vermelding van al die praktisch onbelangrijke schim- 
mels louter ballast. Zoo toch nog een tweede publicatie gegeven 
wordt, ware een scherpere scheiding tusschen de populaire en de 
wetenschappelijke publicatie beter geweest. 
Dit neemt niet weg, dat wij deze mededeeling met ingenomenheid 
begroeten. Vooral wanneer men voor gevallen komt te staan als 
