— 480 — 
drum montanum ([, 252) als bij Bhaphidophora montana (1, 254) 
getrokken. Het is een onbeschrijfelijke warboel. (H". p. 27, 28)*\ 
Daarop volgt een verdediging van de gewraakte synonymie, 
gevolgd door de opmerking: „Wat blijft er nu voor eiken 
onpartijdigen lezer van deze lasterlijke Scindapiis- en Rhaphidop- 
/ïora-kritiek over? Niets behalve de overtuiging, dat de Heer B. 
zich hier door zijne woorden: „het is een onbeschrijfelijke 
warboel'', wederom schuldig maakt aan schandelijke verdacht- 
making van mijn goeden nasm als wetenschappelijk onder- 
zoeker". 
Wij moeten hier de aandacht vestigen op de bijzonderheid 
dat de uit Baokee geciteerde woorden het laatste zinnetje — 
niet de laatste alinea, maar het laatste zinnetje — vormen 
van een bijna 2 bladzijden lange reeks van den schrijver der 
Exkursionsflora aangewreven verwardheden, aan het slot 
waarvan B. uitroept: „Het is een onbeschrijfelijke warboel". 
Het verweer maakt nu, niet alleen door het uiterst onvol- 
ledig citeeren, maar ook door zijn inhoud, geheel den indruk, 
alsof uitsluitend de Scindapsiis-QiXXdiestie tot dien uitroep aan- 
leiding gegeven had; de bedoeling van den criticus wordt 
dus in een volkomen verkeerd daglicht gesteld, een weinig 
aanbevelenswaardige methode, die wij hier echter vaak toe- 
gepast vinden. 
Wat nu de verdediging zelf betreft, deze bestaat hierin, 
dat de schrijver de dubbele synonymie ontleend heeft aan 
nieuwe literatuur. Hiermede is dan de oorsprong van de 
ScindapsuS'font verklaard: een vergissing in de literatuur; 
maar aan de juistheid van Baoker*s opmerking wordt daar- 
door in het minst geen afbreuk gedaan, en het moet verwon- 
dering wekken, dat de Heer Koorders dit niet inziet. De 
voorafgaande twee bladzijden kritiek, die, samen met de 
ScindapsuS'font, de verzuchting over een onbeschrijfelijke war- 
boel uitlokten, gaat de schr. met stilzwijgen voorbij. 
§ 8 is getiteld : Bronvermelding, en begint met een onvol- 
ledig citaat, dat wij hier, met het ontbrekende, overnemen. 
Welke is de keuze, die de schr. gedaan heeft uit de Ja- 
vaansche soorten ? De Heer Koorders beweert, die verbrei- 
tetsten und wichtigsten Arten gegeven te hebben, maar bij 
