— 507 — 
De schrijvers komen nu o. a. tot de volgende conclusies: 
1) Een geringe vermeerdering wordt door 'mangaan zou ten ver- 
kregen. 
2) Om eene productieverhooging van beteekenis te krijgen, moet 
zooveel worden toegevoegd, dat de toepassing voor de praktijk 
niet loonend geacht kan worden. 
3) De bewering van Stoklasa betreffende aluminiumzouten is 
onjuist. 
Die landw. Versuchst. Bd. 77, blz. 33 en Bd. 83 blz. 258. 
II. 
HET „HARDEN" VAN VETTE OLIËN. 
De vloeibare vetten, bijv. de olie uit Hevea-zaden, hebben over 
het algemeen veel minder waarde dan de vaste, zoodat het zeer 
loonend zou zijn, indien door een eenvoudig procédé dergelijke oliën 
konden worden „verhard". 
Zoo kan men uit de Hevea-olie slechts zachte zeepen bereiden en 
is deze olie niet als zoodanig voor de margarine-fabricatie geschikt. 
Nu worden goede spijsvetten zeer duur betaald, tot ƒ 720 per ton, 
terwijl de olie uit* Hevea-zaad slechts ƒ 120 per ton opbrengt. 
Chemisch is het verschil tusschen vloeibare en vaste vetten gering; 
de eerste zijn in hoofdzaak verbindingen van glycerine met oliezuur, 
de laatste van glycerine met stearine- en palmitinezuur. Het was 
al lang geleden in het laboratorium gelukt, oliezuur door opname 
van waterstof in stearinezuur om te zetten, zoodat het nog slechts 
er om te doen was, dit procédé technisch te volmaken en naar eene 
goedkoope bereidingswijze uit te zien. 
Waterstof is op tweeërlei wijze gemakkelijk op groote schaal te 
bereiden, in de techniek zijn twee methoden in zwang. Bij de eene 
wordt stoom over ijzer gevoerd, dat de zuurstof van het water bindt, 
zoodat de waterstof vrij komt, bij de andere wordt water door een 
electrischen stroom in zijn componenten ontleed. 
Voor eenige jaren heeft men gevonden, dat fijn verdeeld nikkel in 
hooge mate de eigenschap bezit om de verbinding van oliën met 
waterstof te bevorderen en in den laatsten tijd is dit procédé zoo 
verbeterd, dat het thans op groote schaal technisch wordt toegepast. 
De verharde oliën, die onder den naam „Talgol" en „Candeliet" 
op de markt komen, zijn op bovengenoemde wijze verkregen. Voor 
de zeep- en kaarseindustrie zijn deze producten uitstekend geschikt 
en er bestaat groote kans, dat ze ook voor de margarine-fabricatie 
bruikbaar zullen zijn. Op het oogenblik staat het feit, dat de aan- 
