— 525 — 
daardoor een grooten omvang krijgen. Wanneer een aanplant 
slecht onderhouden wordt en onvoldoende bemest, ziet men 
vaak de oude pollen in het midden afsterven, de vrijkomende 
ruimte wordt dan niet zelden door allerlei onkruiden in beslag 
genomen. De halmen staan recht overeind, meestal zijn ze 
onvertakt, soms ook dragen ze 1 of 2 zijtakken, heel onder aan 
den voet zijn ze gewoonlijk eenigszins knolbelvormig verdikt; 
ze bereiken een hoogte van 1.00 — 2.50 M. De halmen zijn 
duidelijk samengedrukt en onbehaard, de jonge zijn massief, 
de oude dikwijls hol. Oude halmen zijn aan den voet zeer hard- 
De meeste en grootste bladeren vindt men onder aan de 
plant. De bladscheeden zijn zeer veranderlijk van lengte, de 
meeste zijn 15 — 40 cM. lang, aan den voet behaard, hooger op 
bij de Javaansche exemplaren kaal. De haren zijn veranderlijk 
van lengte, al of niet op knobbels ingeplant. Hooger op de 
bladscheeden treft men dikwijls kleine knobbeltjes aan, welke 
geen haar dragen. Vaak scheiden de bladscheeden was af. 
Het tongetje is goed ontwikkeld, vaak ingescheurd, het bereikt 
een hoogte van 1 — 3 raM. Achter het tongetje vindt men 
steeds een rij of een groep lange, witte haren. De bladschijf 
is zeer veranderlijk van grootte, haar afmetingen zijn het 
grootst bij krachtig gevoede planten, de lengte bedraagt 
daar 400— 1050 mM, de breedte 10 — 30 mM. De bladschijf 
der hoogste bladeren is veel kleiner, ook zeer oude of slecht 
gevoede planten brengen slechts kleine bladeren voort. De 
bladschijf is lijnvormig, van boven loopt zij in een zeer spitse 
punt uit, haar randen zijn bezet met kleine, schuinopwaarts- 
gerichte stekeltjes en voelen daardoor bij het terugstrijken 
ruw aan. Er is een krachtige, vaak excentrische middennerf 
aanwezig, voorts vele evenwijdige aderen, waarbij telkens 
een wat dikkere ader met een groep dunnere afwisselt. 
Elke halm, of, zoo hij vertakt is, elke tak ervan eindigt in 1 
bloei wijze. Deze bloeiwijze is een groote, opgerichte, losse pluim, 
die een lengte van 30 — 45 cM bereikt. De hoofdtakken der 
pluimen zijn aanvankelijk opgericht, later spreiden zij zich 
uit, de onderste zijn in een krans gerangschikt en bereiken 
een lengte van 15 — 20 cM, de middelste staan vaak groepswijze 
bijeen, de bovenste staan afzonderlijk. De uiterste, zeer dunne 
