— 608 — 
den pot gegoten. Dikwijls bemerkt men op de bladeren scherp be- 
lijnde vlekken, die een bruine kleur aannemen, terwijl later het 
geheele blad die tint krijgt en eindelijk afsterft; de oorzaak hier- 
van zijn Nematoden (aaltjes) in den grond. Hierop moet zorgvul- 
dig gelet worden, anders verliest men spoedig de meeste planten. 
Daar men hier te doen beeft met zeer kleine wormpjes, 
die met het bloote oog niet zijn waar te nemen, kan hunne 
aanwezigheid eerst geconstateerd worden, als de ziekte zich 
openbaart in de bladeren. Zoodra genoemde verschijnselen 
zich voordoen, neemt men de planten uit den pot, wascht de 
wortels goed in helder water af en plant ze in een anderen 
schoenen pot in een nieuw en zuiver mengsel. De wortels, 
waarop men de knobbels waarneemt, waarin de aaltjes hun 
vernielingswerk voortzetten, moeten natuurlijk vóór het plan- 
ten weggesneden worden. 
Een enkele keer, b.v. een paar maal in het jaar, kan men 
begieten met eene slappe oplossing van rundermest in water. 
Ook wordt wel gebruik gemaakt van kunstmest. Zoo verkreeg 
eenige jaren geleden de heer Haupt te Briel goede resultaten 
door gebruik te maken van een mengsel van 400 gram 
salpeterzure kali, 80 gram salpeterzure ammoniak, 400 gram 
phosphorzure ammoniak en 10 gram salpeterzure kalk op 2 
liter water. Van dit mengsel maakte hij oplossingen van ] 
op 1000 tot zelfs op 1500 en begoot daarmede zijne planten. 
Of een sterke of zwakke oplossing gewenscht is, hangt van 
de soort en van den stand der planten af ; zoo verdragen krachtig 
groeiende exemplaren een sterkere oplossing van dit mengsel 
beter dan zwakker groeiende. 
De Orchideeënwortels zijn bijzonder gevoelig voor sommige 
in ontbinding verkeerende stoffen. Komen zij daarmede in 
aanraking, dan worden de toppen zwart en sterven zij weldra 
geheel af. Blijven de wortelspitsen gezond, dan kan men 
aannemen, dat de oplossing niet te sterk is, Over het al- 
gemeen groeien Orchideeën langzaam, men kan daarom niet 
te spoedig zichtbare resultaten verwachten. 
De bladeren der meeste Cypripediums hebben een groene 
kleur, sommige zijn gevlekt of gemarmerd, enkele zijn aan 
den onderkant donker lila. 
