— 609 — 
Geheel onschuldig zijn de bladeren niet; reeds vroeger werd 
in dit tijdschrift er op gewezen, hoe Mac Donald in 1894 
aantoonde, dat de bladeren van 0. spectabüe Swartz, en die 
van 0. pitbescens Willd, een vergiftige werking op de huid uit- 
oefenden. Toen hij zijn arm met de bladeren van eerstge- 
noemde soort bestreek, bespeurde hij een prikkelend gevoel 
en na 24 uur was de arm sterk opgezwollen ; niettegenstaande 
zorgvuldige verpleging was de arm eerst na 10 dagen geheel 
normaal. Het microscopisch onderzoek der bladeren deed 
twee soorten van haren kennen, waarvan de eene eindigde 
in een punt, terwijl de andere een bolvormige klier op den 
top droeg. Van nog andere Cypripediums kon Mac Donald 
dezelfde werking aantoonen, o. a. van C. parvif lorum Salisb; 
zoowel met ingevoerde planten als met in de serres in Europa 
gekweekte kreeg men dezelfde verschijnselen. Ook de van 
de plant losgemaakte klierharen hadden op de huid de prik- 
kelende werking. Het uit de klieren afgescheiden olieachtige 
vocht schijnt het werkzame bestanddeel te zijn. 
De werking is het sterkst tijdens de ontwikkeling der 
zaadkapsels; men vindt dan ook de grootste vochtafscheiding 
uit de kliercellen. 
De rechtopstaande eindelingsche, behaarde bloemstengel 
draagt de bloem of de bloemen. 
Van de drie kelkbladeren is er een groot, eivornaig en 
meestal fraai gekleurd, dit blad steekt meestal boven de 
bloem uit; terwijl de twee andere smal, zijdelings tot één 
geheel zijn vergroeid, dat naar beneden is gericht. Van de drie 
bloemblaadjes is er één, het labellum, geplaatst tegenover 
het eerstgenoemde kelkblad; dit labellum heeft een geheel 
afwijkenden vorm en valt ook door de mooie kleur het meest 
in het oog. De namen venusmuiltje enz. zijn, gelijk boven 
opgemerkt, aan dit blad . ontleend. De beide andere bloem- 
blaadjes zijn lang en smal, meestal mooi gekleurd, min of meer 
gedraaid, behaard en met donkere wratjes en vlekjes getooid. 
Gelijk bij Orchideeën gebruikelijk is, vormen de meeldraden 
te zamen met den stempel de z. g. stempelzuil. Naar het 
aantal meeldraden verdeelt men de Orchideeën in éénhelmige 
en tweehelmige, tot de laatste groep behooren de Cypripediums. 
