— 617 — 
kennis omtrent natuurverschijnselen zooveel geringer dan in 
Europa, dat ieder practicus wel begreep, dat er zonder on- 
derzoek niets te bereiken viel. 
Spreker wijst dan op het essentieele verschil tusschen 
practicus en wetenschappelijk onderzoeker, die beiden noodig 
zijn om de menschheid vooruit te helpen. 
Het verschil is wellicht een verschillende samenstelling 
der hersenen van twee kategorieën van menschen, waarvan 
de eene steeds vraagt naar het waarom der dingen en de 
andere het geheele leven richt op actie. Noch de een^ noch de 
ander staat hooger; evenmin kunnen ze zich ongestraft, zonder 
mislukkingen, op eikaars terrein wagen. Het verschil open- 
baart zich reeds bij de keuze van het beroep. Dier- en plant- 
kunde wordt meestal niet gekozen met het oog op het 
praktische leven, de geneeskunde echter soms wel. Dan 
ontstaan soms later de conflicten als zij, die de eerstgenoemde 
vakken studeerden, later een beroep in de maatschappij 
moeten uitoefenen. Spreker herinnert hierbij aan Junghuhn. 
Zonder" de mannen van daad zou de wereld zeker te gronde 
gaan, maar zonder wetenschap in den hier bedoelden zin 
zou zij voortdurend op ongeveer hetzelfde standpunt blijven. 
Bij den tropischen landbouw heeft de Europeesche land- 
bouwer in het begin gewerkt volgens methoden van den 
Inlander en met succes. Het bleek echter, dat zij, die over 
meer kennis beschikten, het verder brachten dan de anderen. 
Men trachtte het in Europa geleerde toe te passen, waarbij men 
echter op moeilijkheden stuitte. Men leed b.v. ernstige 
verliezen door plantenziekten; en vele andere dingen waren 
er, waarvan men voelde, dat ze bij meerdere kennis anders 
zouden kunnen zijn. Toen besloot men, wetenschappelijke 
mannen om raad te vragen, maar dit gebeurde in het begin 
slechts aarzelend, want spoedig al had men teleurstellingen 
van beide zijden, bij de practici, omdat men te veel verwacht 
had, bij de onderzoekers door het gemis aan waardeering 
van hun werk, ja zelfs door miskenning. Dit geldt nu nog 
slechts voor een koloniale maatschappij in primitieven toestand, 
zooals b.v. in Suriname. Voor Ned. Indië behoort dit tot 
het verleden. Reeds in 1891 kon spreker, optredende als 
