— 678 — 
1907 een centrale vereeniging („The Planter's Association of 
Malaya"), gevormd door een elftal plaatselijke vereenigingen. 
Het zesde en laatste hoofdstuk bestaat uit een samenvattend 
artikel van E. de Kruyff over den handel in ruwe rubber. 
Zooals vanzelf spreekt, bestaat dit in hoofdzaak uit statistie- 
ken en grafische voorstellingen en laat het zich dus niet 
resumeeren. Hoewel het bezwaar, dat de bijdragen voor het 
Recueil op 1 Januari 1914 gereed moesten zijn, zich hierna- 
tuurlijk het sterkst heeft doen gevoelen (de gegevens loopen 
tot en met 1912), vindt men hier toch in overzichtelijken 
vorm een groot aantal gegevens over de producties der ver- 
schillende rubbergebieden, de markten, waar de rubber ver- 
handeld wordt en de landen van bestemming, waar de rubber 
tenslotte geconsumeerd wordt. 
De bovenstaande bladzijden geven slechts een vluchtig 
overzicht van den veelzijdigen inhoud van het Rubber-Re- 
cueil. Referent vertrouwt echter genoeg daarover te hebben 
medegedeeld om die rubber-planters, welke het nog niet be- 
zitten, te doen inzien, dat hier veel te leeren valt en hun 
eigen belang meebrengt, van deze publicatie kennis te nemen. 
Meer bedoelt dit referaat niet te geven. 
XL Beknopte VERHANDELiNa over de Oeoon. Voorwaarden 
WAARONDER DE RUBBERCULTUUR OP JaVA GEDREVEN WORDT. 
De samenstellers van dit boek, de Heeren T. Ottolander 
en E. Vervooren hebben zich ten doel gesteld: „het inkort 
bestek verzamelen van al die gegevens, die eene vergelijking 
met de toestanden en cultuurvoorwaarden in andere rubber- 
centra mogelijk zouden maken". 
Toch zou ik dit boek niet alleen in handen willen zien 
van menschen, die zich met dergelijke vergelijkende oecono- 
mische studiën bezig houden. Ook de rubberbelanghebbende, 
wiens blik beperkt blijft tot Java's horizon, kan dit boek 
niet missen, zoo hij op de hoogte van zijn tijd wil blijven en in 
Slaat wil zijn om zich snel te oriënteeren over allerlei kwesties, 
waarmede zijn bedrijf hem in aanraking brengt. Al zal hij 
vele paragrafen willen overslaan, omdat hij meent van de daar- 
in behandelde onderwerpen al genoeg te weten, andere hoofd- 
