— 702 — 
de vernietiging, hoewel het dikwils de schijn heeft, alsof 
het alleen natuurlike vijanden zijn. Men moet niet uit het 
oog verliezen, dat ook de natuurlike vijanden in hoge mate 
afhankelik zijn van hun prooi. Hieruit volgt, dat wanneer 
de uitwendige omstandigheden ongewijzigd blijven, een optreden 
van een soort in grote massa's, b. v. een rupsenplaag, steeds 
van korte duur zal zijn, omdat naarmate het rupsenaantal 
stijgt, ook het aantal vijanden zal toenemen, doordat ze in 
gunstiger voedselkonditie's komen. 
Uit het voorgaande blijkt, wat we ook reeds te voren gezegd 
hebben, dat tussen het aantal individuen van verschillende 
soorten in een bepaald gebied evenwicht is. Het is echter 
een labiel evenwicht, in die zin, dat het aantal individuen 
van een soort in een streek steeds om een bepaald gemid- 
delde schommelt, al zijn die schommelingen soms vrij groot 
De vernietigingsfaktoren, welke dat evenwicht beheersen, zijn, 
zoals we eveneens reeds gezien hebben, van verschillende 
aard en dikwils buitengewoon ingewikkeld. 
Een treffend staaltje van de ingewikkeldheid dezer faktoren, 
welke het evenwicht tot stand brengen, gaf Darwin. Dit 
voorbeeld is naderhand beroemd geworden en staat onder 
biologen als de „Darwinse keten" bekend. 
Bekend is, dat klaver door toedoen van hommels bestoven 
wordt. (In Nieuw-Zeeland mislukte zelfs aanvankelik de kui- 
tuur van klaver, totdat men uit Engeland hommels ingevoerd 
had). Deze hommels maken hunne nesten onder de grond 
en deze nesten worden door muizen bedreigd. Neemt nu het 
aantal katten in een buurt toe, dan neemt dat der muizen 
af; dientengevolge is de hoeveelheid klaver (zaad) afhankelik 
van het aantal katten in de buurt. 
Tans zullen we nagaan, welk verband er bestaat tussen 
voorafgaande beschouwingen over Darwinisme met onze tro- 
piese kultures. De lezer vergeve me, dat, daar ik zoöloog 
ben, ik in het volgende meer speciaal de zoölogiese zijde van 
het onderwerp behandelen zal. 
In het voorgaande heb ik er op gewezen, dat het aantal 
individuen van een soort in een bepaalde streek steeds be- 
grensd is. Ondergaan echter de uitwendige faktoren een 
