— 707 — 
Uit bet voorafgaande volgt van zelf, dat het enige antwoord, 
dat we daarop kunnen geven, is, te trachten, de vernietigings- 
faktoren van die schadelike dieren binnen dat gebied te ver- 
groten, en dat kan soms langs verschillende wegen geschieden. 
Het is duidelik, dat, daar wij de uitwendige klimaatsfaktoren 
niet in onze macht hebben, hieraan ook niets te veranderen 
valt. In het geval van de witte luis b. v. kunnen we niet 
beletten, dat de wind krachtig door de aanplant speelt en 
daardoor de verspreiding bevordert. In dit zelfde geval zou 
men de vernietigingsfaktor van de witte luis op twee ver- 
schillende manieren kunnen vergroten. 
Wanneer het n. 1. werkelik zo is, dat de lamtoro een bij 
uitstek voor de witte schildluis gunstige voedsterplant is, dan 
is een lamtoroaanplant een zeer geschikte kweekplaats voor 
de schildluis en zal men hem als schaduwboom in de koffie- 
kultuur moeten afdanken en door een andere vervangen. 
Hiermee zal naar mijn mening reeds zeer veel bereikt worden. 
Een andere weg is echter, de lamtoro als schaduwboom te 
behouden en het vernietigingscijfer van de schildluis te vergro- 
ten door import van natuurlike vijanden van elders. Dit 
gaat echter met veel meer moeite gepaard en bovendien is de 
kans van slagen niet zeker. 
Waarom nu juist vijanden van elders invoeren, welke hier 
op Java niet voorkomen en waarom zullen we niet liever met 
inheemse parasieten werken ? 
Uit de voorafgaande beschouwingen is dat bogrijpelik. Im- 
mers de inheemse parasieten en vijanden hebben reeds ge- 
toond, dat ze niet meer vermogen^ dan ze reeds doen. Natuurlik, 
verondersteld dat men 1.000.000 parasieten b. v. van een blad- 
rups van de tabak in een insektarium kweekt en die in een 
tabaksaan plant loslaat, waar die bladrups voorkomt, dan zal 
tijdens dat tabakseizoen de rups bijna niet optreden. Van 
blijvende duur zal dit succes zeker niet zijn, omdat de uitwendige 
omstandigheden onveranderd gebleven en van die aard zijn, 
dat die parasieten niet boven hun normaal aantal kunnen 
blijven, daar de verhouding tussen hun vruchtbaarheid en 
vernietiging ongewijzigd is. 
Toen ik mijn tegenwoordige werkkring nog niet lang be- 
