DE BETEKENIS VAN TWEE BEKENDE MIEREN, IN 
VERBAND MET HET GROENE-LUIZENVRAAG- 
STUK VAN DE KOFFIE. 
DOOR 
P. E. Keuchei^ius. 
In koffietuinen komen twee mierensoorten zeer algemeen 
voor en zijn welhaast karakteristiek voor een koffieaanplant. 
Onder planters zijn deze mierensoorten dan ook overbekend. 
Hun voorkomen is bijna onafscheidelik verbonden aan de 
aanwezigheid van de voor de koffiekultuur zo schadelike 
groene schildluis, Lecanium viride. De mieren, die ik op 
het oog heb, zijn: Oecophylla smaragdina^ „semoet kaleng" 
(madoer.) of „semoet ngrangrang" {]^.Y,)Qn Plagiolepis longipes 
, semoet nga-ranga" (madoer.) of, „semoet gramang" (jav.). Beide 
mierensoorten zijn z. g. melkers van de groene luis en de 
betekenis dezer mieren, in verband met de groene luis, m, a. w. 
hun nut of schadelikheid, zal ik achtereenvolgens hier nagaan. 
Plagiolepis longipes. 
Deze mierensoort is, voor zover ik heb nagegaan, de meest 
algemene koffiemier en behoort tot de onderfamilie der Formi- 
cime. 
Het denkbeeld, dat Plagiolepis schadelijk is, omdat hij de 
groene luis kweekt en verspreid, is bij de koffieplanter zo 
ingeworteld, dat hij, wanneer in zijn aanplant groene luis 
veel voorkomt, door middel van boemboengs e. a. middelen, 
de gramang tracht te verdelgen. Wij zullen tans nagaan', 
inhoeverre dat denkbeeld gerechtvaardigd is en in welke 
betrekking Plagiolepis longipes tot Lecanium viride staat. 
Plagiolepis is een ijverig bezoeker van de groene luis en 
daardoor typisch geworden voor de fauna van de koffiekul- 
tuur. Aanleiding tot dat bezoek is het zoete excreet, dat 
de groene luizen uit hun anus ontlasten. De groene luizen 
