— 721 — 
voor andere doeleinden bestemd heeft, of schuimt het zelfs 
de kampongranden af, om te trachten, er wat van zijn gading te 
vinden in tuinen en boomgaarden. Ods is een geval bekend, dat 
wilde varkens een jongen klapperaan plant van 20.000 boomen 
in enkele dagen tijds totaal vernielden, doordat zij de zoo- 
genaamde palmiet wegvraten na de nog lage en nog niet 
stevig gewortelde stammetjes door omwoeling van den grond 
rondom en duwen en rukken te hebben omvergehaald. De 
eigenaar kon een schadepost van f 80.000 boeken en krijgt 
sedert dien tijd zenuwtoevallen, als er in zijn bijzijn over 
varkens gesproken wordt. In minder druk bevolkte streken 
ziet het wilde zwijn er niet tegen op, de rijstvelden en andere 
aanplantingen der bevolking zelfs op klaarlichten dag te plun- 
deren. Intusschen heeft het geen cultuurgewassen noodig 
om in het leven te blijven, want zijn omnivore aard doet 
het genoegen nemen met schier alles van organischen oor- 
sprong. Behalve allerhande plantaardig voedsel doet het zich 
ook te goed aan rottend aas, kleine gewervelde dieren, die 
het bemachtigen kan, wormen en larven, waarvan het zich 
meester maakt door omwoeling van den bodem en aan de 
zeekusten zelfs aan aangespoelden afval en allerlei weekdieren 
en wieren. Niets is veilig voor zijn gezonden eetlust en het 
houdt zich steeds aan den gulden leefregel: „Vieze varkens 
worden niet vet''. Een ding is echter onmisbaar voor dezen 
alverslinder, n,l. drinkwater. Hooge eischen van zindelijkheid 
worden ook daaraan niet gesteld, maar het missen kan het 
wilde zwijn niet. Dit ziet men in tijden van groote droogte — 
zooals de afgeloopen Oostmoesson — aan de enkele poelen en 
plassen, die zijn overgebleven in overigens geheel waterlooze 
terreinen. Zelfs in streken, waar de varkens door druk bejagen 
uiterst schuw voor den mensch zijn geworden, zullen ze niet 
nalaten, dergelijke drinkgelegenheden des nachts te bezoeken, 
zelfs al zijn zij gelegen in de onmiddellijke nabijheid van 
anders zorgvuldig gemeden woningen. Van heinde en verre 
komen de dorstige vagebonden er op af, het dreigend gevaar 
een oogenblik vergetend. Dit kost dan ook menig hunner het 
leven, want bij helderen maneschijn loert vaak de mensch 
in de nabijheid, gewapend met zijn jachtgeweer. 
