— 724 — 
zwijn heeft vele andere vijanden dan den mensch. Zij vormen 
nl. de voornaamste prooi voor de groote roofdieren, die op 
Java inheemsch zijn, t. w. voor den koningstijger {Felis tigris. 
L.) en den panter (Felis pardus^ L.) en v/ellicht ook voor den 
in troepen jagenden wilden hond {adjag; Gyon rutüans^ S. 
MüLL.). Vooral de jongere, nog niet volgroeide dieren en de 
biggen vallen als slachtoffer van de vele viervoetige rooverö, 
die hen belagen. In de tweede plaats komen pas de volwas- 
sen zeugen in aanmerking, daar ze geen , katjes*' zijn om 
zonder handschoenen aan te pakken. Een groote volwassen 
ever (beer) is echter, tenzij hij overvallen kan worden, niet 
zoo erg gewild bij de bloeddorstige belagers van hun minder 
krachtige soortgenooten. Hij is daarvoor te weerbaar. 
Mocht intusschen een tijger of panter, door honger gedreven, 
een enkele maal er toe overgaan, zoo'n geduchten tegenstander 
aan te vallen, dan is het lot van den laatste daarmede nog 
bij lange na niet bezegeld. Dat hij meermalen er in slaagt, 
den vijand van zich af te schudden en — wie weet? — welücht 
zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, bewijzen de groote 
lidteekens, afkomstig van geheelde indruksels van klauwen 
en tanden, die niet zoo heel zelden bij geschoten exemplaren 
worden aangetroffen. Dergelijke veteranen kenmerken zich 
overigens door een meer vrijmoedig optreden zelfs tegenover 
den door bijna alle wilde dieren zoo gevreesden mensch, en 
hun vaak hooghartig rustige gemoedsstemming bij onverwachte 
ontmoetingen met den „heer der schepping", soms zelfs gren- 
zende aan insolentie, laat niet na indruk te maken, vooral 
op exemplaren van het tweebeenig zoogdier, die op dergelijke 
gebeurlijkheden niet voorbereid zijn. Volgens niet geheel 
ongeloofwaardige berichten moet het zelfs wel eens voorkomen, 
dat zoo'n grommende „dreadnought" zoodanig respect afdwingt 
van oorspronkelijk met moorddadige plannen te zijnen opzichte 
bezielde, zwaargewapende individuen, die zich den titel van 
jager aangematigd hebben, dat zij hem bij een vis a vis stilletjes 
en onverlet laten passeeren. Dit moet, dunkt ons, de hoogste 
triomf zyn, die een wild zwijn kan genieten. Doch ook voor 
deze helden onder huns gelijken slaat eenmaal de ure, dat 
zij ondergaan in den strijd. Komen nl. de ouderdomsgebreken, 
