— 729 — 
tot het meer binnenslands gelegen heuvel- en bergterrein, 
dat al of niet gecultiveerd kan zijn, doch in het eerste geval 
in de onmiddellijke nabijheid van tamelijk uitgestrekte wil- 
dernissen moet gelegen zijn. Want Sus verrucosus zou zich 
niet als de verwante soort vergenoegen met een domicilie, 
waar slechts hier en daar dekking voor hem te vinden is, 
doordat 's menschen ontginningen er de overhand hebben, 
maar zich alleen ophouden in niet of slechts ijl bevolkte 
streken. Onze persoonlijke ervaring heeft deze theorie tot 
dusver vrij goed bevestigd, doch daar Sus verrucosus betrek- 
kelijk zeldzaam is, is het aantal exemplaren, waarmede wij 
te doen gehad hebben, nog te gering geweest om over hun 
doen en laten een oordeel te kunnen vellen. Volgens eene 
andere meening zou deze soort over het algemeen ook een 
moediger en boosaardiger aard hebben dan Sus vittatus. Dit 
zou echter in verband met hetgeen hierboven is aangeteekend 
omtrent het verschillend gedrag van wilde varkens in 't 
algemeen, al naarmate zij goed of minder bekend zijn met 
de geduchte wapens van den jager, gereedelijk voortvloeien 
uit de omstandigheid, dat verrucosus in doorsnede minder 
dan vittatus de ervaring heeft opgedaan, dat het tegen twee- 
been kwaad vechten is. 
J. Olivier. 
Teysmannia, 1615. 
49 
