NOG IETS OVER DE POEJOES. 
In de 9de aflevering van Teysmannia vond ik een artikel 
getiteld „Een omgekeerde huishouding*' van den Heer J. 
Oliviee, handelende over de poejoe (TurnixpugnaxTEuu,) In 
aansluiting daaraan zij hier de inlandsche vangwijze van deze 
aardige vogeltjes medegedeeld. 
Zooals wellicht niet algemeen bekend is, zijn de wijfjes- 
poejoes van zeer vechtlustigen aard ; zij dulden geen ander 
wijfje op haar terrein. Gebruikmakende van deze eigenschap, 
bezigt de inlander een kooitje, waarin eene timme wijfjes- 
poejoe als lokvogel wordt opgesloten. Geruimen tijd te- 
voren wordt het vogeltje met sprinkhanen, ook wel met 
stukjes rauw vleesch, gevoed, om haar zoogenaamd „begèr" 
te doen worden, d. i. zij moet aanhoudend loktonen slaan, 
want zingen kan men dat geluid niet noemen. 
Het kooitje (zie fig.) is aan drie zijden geheel dicht afgesloten, 
aan de vierde zijde is traliewerk. Over de tralies wordteen 
netje bevestigd, hetwelk dienst moet doen als vangnet, daar- 
aan wordt nog een belletje verbonden. Zoodra een vogel buiten 
tegen het palletje stoot, valt het netje naar beneden. 
De poejoe-vanger begeeft zich met het kooitje naar ëen 
terrein, waar zich vele poejoes ophouden. Zoodra hij er een 
gewaar wordt, door 't gezicht of door 't gehoor, plaatst hij 
het kooitje in de nabijheid ervan en verbergt zich in het 
struikgewas. Met zijn mond bootst hij het piepend geluid 
van de mannetjes-poejoe na; aldra slaat het tamme vogeltje 
in de kooi aan en de vechtpartij begint. De wilde poejoe, 
geen tweede op haar terrein duldende, verlaat direct haar 
schuilplaats, stuift in woede op haar indringster aan, stoot in 
haar onbesuisdheid tegen het palletje en door 't rinkelen 
van het belletje weet de jager, dat de poejoe gevangen is. 
Evenals de hanen, laten de inlanders in de Preanger ook 
