— 741 — 
nieuwe uitgave nagestreefd werden. Een prijzenswaardig doel 
inderdaad, gelijk het boekje zelf het best bewast. Want wie 
het geheel overziet, moet erkennen, dat de inhoud in de eerste 
plaats aan den dag brengt de groote leemten in onze kennis 
op het gebied der Indische Toxicologie. 
De derde uitgave gelijkt, wat de inkleeding betreft, geheel 
op de tweede. Nieuwe nummers zijn niet opgenomen. Echter 
zijn de Aanteekeningen op vele plaatsen aangevuld of verbeterd 
door verwerking van nieuwe gegevens, die öf aan recente 
hteratuur ontleend zijn öf door te Haarlem, te Buitenzorg 
of elders gedane waarnemingen beschikbaar kwamen. 
Gelijk zich na het voorafgaande wel laat verwachten, 
draagt het boekje — dat, met naam- en plaatsregisters, 121 
bladzijden beslaat — een eenigszins vreemd karakter. De 
verhalen omtrent de werking der vergiften, veelal opgesteld 
door leeken op medisch en toxicologisch gebied, zijn vaak 
onduidelijk, zonderling of overdreven, somtijds natuurlijk ook 
geheel onjuist. Het spreekt van zelf, dat ze lang niet altijd 
op feitelijke waarneming van den berichtgever berusten, maar 
dikwijls eenvoudig de geruchten weergeven, die onder Inlanders 
of Europeanen in omloop zijn aangaande hier te lande in- 
heemsche plantaardige of dierlijke vergiften ; en deze geruchten 
zijn, gelijk wel van zelf spreekt en dan ook reeds meermalen 
gebleken is, niet altijd geloofwaardig. 
Er is dus wel heel wat kaf onder het hier aangeboden ko- 
ren. Men moet eigenlijk een man zijn als Geeshoff was om 
de samenstelling van een dergelijk boekje ter hand te durven 
nemen, in de, achteraf juist gebleken, overtuiging, dat een 
verzameling van zulke „rapporten," met eenige toelichting, 
toch wel degelijk een zekere waarde zou hebben. Wie in de 
Indische toxicologie geheel onbedreven is, moet zich niet de 
illusie maken, door de Vergifcrapporten goed op de hoogte 
te kunnen komen. Maar wie ze met oordeel des onderscheids 
kan raadplegen, vindt er, vooral door de Aanteekeningen, me- 
nigmaal iets van zijn gading in. 
Van de 283 nummers zijn er slechts 2 gewijd aan minerale 
stoffen, omstreeks 50 hebben betrekking op producten van 
dierlijken aard, de overige op planten of plantendeelen. 
