— 745 — 
gerucht staan. Omtrent het sap van Excoecaria Agallocha 
(waredjit) b.v.: „een druppel, op de huid gelegd, veroorzaakt 
een groote ongeneeslijke wonde, waaraan men sterven moet. 
Dit is het meest gevreesde vergift. Men verkrijgt het door een 
insnijding in den bast met een mes aan een lange bamboe 
gebonden'^ De werkelijkheid is eenigszins anders; men kan het 
melksap gerust op de gewone manier opvangen en behoeft er 
zich niet om te bekommeren, of het over de hand loopt en 
daar indroogt: men ondervindt daarvan niet de minste onaan- 
gename gewaarwording, alleen op slijmvliezen — in den mond 
of in het oog b.v. — werkt het sap hevig bijtend. Een doodelijk 
vergift zou, volgens een aan een oud Bat. Nieuwsblad ont- 
leend bericht, huizen in de bladeren van EuphorUa (Poinsettia) 
pulcherrima Willd. (p o h o n m e r a h, aldus genoemd naar de 
fel roode bladeren onderdo bloeiwijze); de bladeren zijn echter 
volmaakt onschadelijk en vele Inlanders eten ze gaarne in de 
sajoer. Een zeer uitvoerig relaas wordt uit hetzelfde bericht 
overgenomen aangaande de verschrikkelijke giftigheid van uit- 
loopende b an gko ean g-knollen (van Pachtjrrhizus angulatus 
RiOH.); ook hier bestaat die giftigheid alleen in de verbeelding. 
En zoo voort. 
Vreemd genoeg, ontbreekt het verhaal van de geheimzin- 
nige bedwelming van slapende slachtoffers met behulp van 
k e t j O e b O e n g-rook, door aspirant-inbrekers. Zou in het 
inbiekersvak de klad beginnen te komen? 
Rapporten uit Ternate spreken van de giftigheid van de 
asch van zeeslangen en van sommige andere zeedieren; te- 
recht wordt hierbij aangeteekend, dat men in die asch toch 
niet veel toxiciteit kan onderstellen. 
De mededeelingen omtrent de uitwerking van de vergiften 
en omtrent het gebruik, dat er van gemaakt wordt, zijn in 
den regel prijzenswaardig kort. Enkele berichtgevers echter 
hebben niet kunnen nalaten, iets meer uitvoerig hun kennis 
aangaanae de vergiftigingsverschijnselen ten beste te geven. 
Natuurlijk komt bij die gelegenheid somtijds hun leekendom 
aan den dag, waarop de bewerker dan wel eens vergoelij- 
kend de aandacht vestigt. 
Vraagt men zich nu af, of door de uitgave en heruitgaven 
Teysmahnia, 1915. * 50 
