- 760 ^ 
feren en de veerkracht der rubber door hun walsen vernielen om 
maar mooi crêpe te krijgen,— een opmerking, waarop de planters 
kunnen antwoorden, dat de markt daarvan de schuld draagt. 
Van meer belang zijn twee andere opmerkingen: vooreerst, dat 
ook deze schrijver weer aandringt op uniformiteit als het naaste 
doel, waar alle krachten op geconcentreerd moeten en in de tweede 
plaats, dat rubber niet op het uiterlijk kan worden beoordeeld. 
Letterlijk schrijft hij: „I think it will be recognised that the quality 
of rubber cannot be judged by appearance, or the value by hand- 
puUing. Samples which, if judged by these tests, would be consi- 
dered superior to those of spotly appearance and general bad co- 
lour, have, on manufacture, proved to be much inferior", juist 
dezelfde conclusie dus, welke de Heer FOL op het Rubbercongres 
te Batavia stelde. 
Als zijn ervaring deelt de schrijver voorts mede, dat de grootste 
moeilijkheid van plantage-rubber schuilt in zijn vulcanisatie-eigen- 
schappen, die in zijn fabrieken (North British Rubber Company, 
Ltd.) voor iedere partij rubber eerst experimenteel worden vastge- 
steld. 
Dit artikel toont weer duidelijk, hoe Nederlandsch Indië met de 
oprichting van een Centraal Rubber-Station met inrichting voor 
vulcanisatie-proeven op den goeden weg is. 
Tropical Agricultarist Vol. XLIIII, 1914, p, 269. 
ru. 
OVER CANAVALIA ENSIFORMIS. 
Deze Leguminose, die in onze koloniën meer en meer als groene 
bemester wordt aangeplant, heeft wellicht ook als tweede gewas 
eene toekomst. De rijke vruchtdracht en de betrekkelijke onaf- 
hankelijkheid van de weersgesteldheid maken de plant daarvoor bij 
uitstek geschikt. Canavalia groeit uiterst snel, staat reeds 3 maan- 
den na het uitzaaien in vollen bloei en geeft weer 3 maanden later 
rijp zaad, waarvan de voedingswaarde zeer hoog is. 
Reeds heeft uit enkele koloniën uitvoer naar Europa plaats, 
doch een groot afzetgebied hebben de boomen daar nog niet ge- 
vonden. 
Het is merkwaardig, dat in meerdere tropische landen het zaad 
gewantrouwd wordt, daar men er giftige eigenschappen aan toe- 
schrijft, terwijl in andere streken boon en vrucht als voedingsmiddel 
worden gewaardeerd. Of de wijze van toebereiding en de graad 
