— 774 — 
vervolgens met een dunne laag aarde wordt toegedekt. De val of 
put moet voortdurend vochtig gehouden worden en kan, ten einde 
uitdrogen te voorkomen, ook met palmbladeren worden toegedekt. 
De putten werden op een afstand van ongeveer 100 yards (92 
meter) van elkaar aangebracht ; ze kunnen als afvalputten gebezigd 
worden. 
Op de terreinen van het Proefstation te Peradeniya (Br. Indië) 
werden in Dec. 1913 twee van zulke vallen in gereedheid gebracht. 
In April van het daarop volgende jaar werden ze onderzocht en 
trof men in elk ongeveer 100 larven aan. Elders werden er zelfs 
150 larven in een put aangetroffen. Waar de arbeid goedkoop is, 
kunnen de larven het best door arbeiders uit de vangputten worden 
verzameld en gedood, doch waar dit niet het geval is, kunnen de 
putten ook door middel van zwavelkoolstof worden ontsmet. Deze 
dient dan in tevoren gestoken gaten gegoten te worden. Dr. Friedrichs, 
dïe deze plaag thans op Ceylon bestudeert, heeft uitgemaakt, dat 
men op deze wijze ook de natuurlijke vijanden van den neushoorn- 
keyer kan leeren kennen. De auteur denkt, dat zelfs in een goed schoon 
gehouden plantage dergelijke vangputten zonder bezwaar kunnen 
worden onderhouden Ten slotte wijst hij er uitdrukkelijk op, dat 
het uitzoeken der larven in de vangputten uiterlijk elke twee maan- 
den dient plaats te vinden. 
Rev, of appL entom. Sept. 14, R. N. Lyne. Rhinoceros Beetle 
Traps. ifms. 
CALLIEPHIALTES IN CALIFORNIË. 
De verwachtingen, die men in Amerika van dezen parasiet van 
de Appelmot koesterde, zijn niet vervuld. (Het is te bejammeren, 
dat men er in de Amerik. bladen destijds voorbarige reclame voor 
heeft gemaakt Ref.) Men is thans algemeen van oordeel, dat deze 
parasiet voldoende bestudeerd en getoetst is en dat hij voor de 
bestrijding van de appelmot van geen waarde is. Het niet slagen 
van de proeven met dezen parasiet wordt onder meer toegeschreven 
aan het feit, dat door de Appelmot aangetaste appels in pakhuizen 
worden bewaard, waar de parasiet, die de poppen van Appelmot 
aansteekt, niet komt, maar de voornaamste oorzaak van het gebrek 
aan doeltreffendheid van deze sluipwesp is het feit, dat de rupsen 
van de Appelmot in allerlei hoeken, spleten en gaten en in den 
grond verpoppen, zoodat de Calliephialtes de poppen niet met haar 
legboor bereiken kan. De publicatie bevat verder nog verschillende 
