26 
altijd in de nabijheid waar men ze gaarne zonde zien 
broeden. De eenden kunnen, zoo het broeden er geen ver- 
storing in brengt, van Maart tot Mei 50 a 60 eieren leggen, 
van welke de schaal eenigszins licht groenachtig van kleur 
is. Gekookt zijnde wordt het eiwit niet zoo vast als dat der 
kippeneieren ; in den handel worden zij ook minder goed 
betaald, hoewel hun door koek- en pasteibakkers boven 
de laatste de voorkeur gegeven wordt. 
In het voorjaar plaatst men dicht aan den waterkant de 
algemeen bekende fleschvormige eenden-manden, van bin- 
nen met een weinig hooi of stroo voorzien, waarin tevens 
een paar porseleinen kunsteieren gelegd worden, om als 
het ware de eenden uit te lokken hare eieren bij deze 
te leggen. Dagelijks worden de versch gelegde eieren 
weggenomen tot het tijdstip dat de eend broedsch is ge- 
worden, als wanneer men haar 8 a 12 der laatstgelegde 
eieren teruggeeft om die te laten uitbroeden; men raad- 
plege verder Hoofdstuk VIT, art. 1. 
Wanneer de eenden éénmaal daags op een bepaalden tijd, 
door een haar bekenden persoon, onder het laten hooren 
van hetzelfde lokgeluid of gefluit op één en dezelfde plaats 
aan den waterkant een weinig haver, eenige korstjes brood 
of ander voer toegeworpen wordt, zoo is men verzekerd, 
dat zij altijd op denzelfden tijd, terzelfder plaatse zullen 
aanwezig zijn en alzoo dagelijks onder toezicht van den 
eigenaar staan, terwijl zij bij dergelijke gelegenheid des. 
verkiezende gemakkelijk kunnen opgevangen worden. 
De eenden, die de kleur der wilde hebben, zijn sterker 
dan de overige ; bij deze en de zwarte eenden is de bek 
donker olijfgroen. Bij de witte en lichtgekleurde rassen is 
