68 
puisten of wel koudvuurplekkexi, voornamelijk op de 
voeten ontdekt. 
De door miltvuur aangetaste dieren ziet men plotse- 
ling ziek worden, een bloedig slijm vloeit uit neus, mond 
en darmopening; onder stuiptrekkingen en verdraaiingen 
van kop en hals sterven zij in zeer korten tijd, gewoon- 
lijk gaat er met het verloop der ziekte een dag of 24 
uren heen. De aangetaste dieren hebben in den beginne 
een onregelmatigen, waggelenden gang, zij zijn zeer treu- 
rig en zwak, zij laten met gebogen rug de vleugels han- 
gen en hebben een afkeer aan het zwemmen, bij elke be- 
weging zakken zij als verlamd ineen. De zwemhuid tus- 
schen de toonen begint alsnu te zwellen, zij wordt 
bloedrood met blauwe of violette plekken, die spoedig in 
koudvuur ontaarden, dergelijke plekken worden ook op 
den bek waargenomen. 
De lijken van aan miltvuur gestorven vogels zwellen 
zeer spoedig op en gaan bijzonder snel in rotting over; 
bij miskroskopisch onderzoek van het bloed vindt men 
daarin eene overgroote menigte staafbacteriën (Bacil- 
lus anthracis), de besmettende oorzaak van het miltvuur. 
Het voorbehoedmiddel tegen het miltvuur bestaat in 
het verwijderd houden der vogels van aan miltvuur lij- 
dend of gestorven vee; verder passé men op het aange- 
tast gevogelte toe, strenge afzondering der zieke dieren 
van de gezonde; vernietiging der aan miltvuur gestorven 
dieren door die diep te begraven of bij voorkeur te ver- 
branden; zuivering der hokken met desinfecteermiddelen 
als Carbolzuur enz. 
Het miltvuur komt oorspronkelijk bij het pluimgedierte 
