75 
moet reiken, drage men vooral zorg dat zulks zoo diep 
onder den modder zij, dat geen vogel daaronder door kan 
duiken, waardoor noch het ontsnappen noch het beklemd 
raken mogelijk wordt. De op eenen of andere wij ze onder wa- 
ter vastgeraakte dieren moeten onmiddelijk uit hunne nete- 
lige positie verlost worden, zonder dit sterven zij binnen 
weinige minuten ; is men er spoedig bij, en geeft het geredde 
dier in de eerste oogenblikken nog geen teeken van leven, 
dan moet men niet onmiddelijk alle hoop op behoud 
verloren geven, menigmaal ziet men dat de ademhaling 
langzamerhand wederkeert, waardoor het leven gered is. 
Zoo noodig kan men ook de ademhaling kunstmatig te 
gemoet komen door het verdronken dier met uitgestrekte 
hals, op borst en buik te leggen en de rug met kleine 
tusschenpoozingen voorzichtig zaam te drukken en hier- 
mede eenigen t ijd vol te houden, waarna men dikwerf de 
ademhaling van zelf ziet terugkeeren. Het nat worden 
der veeren is een gebrek dat voor watervogels de 
aller noodlottigste gevolgen hebben kan. Vele eenden ziet 
men in gezonden toestand onder het water door, duiken 
en eenige oogenblikken later weer aan de oppervlakte 
verschijnen en wel als het ware in volkomen droogen 
toestand, alle veeren zijn ondanks de onderdompeling 
volkomen droog gebleven. Deze bijzondere eigenschap van 
de veeren der watervogels hebben zij te danken aan het 
olieachtig vet waarmede zij voorzien zijn, en dat door de 
vetklier boven den staart afgezonderd wordt en door den 
vogel over alle veeren heen in eene dunne laag uitge- 
spreid wordt. 
Ten gevolge van opeenhooping van een groot aantal 
