99 
dan oudere. Op eenigen afstand van het nest wordt een 
schotel met water en geweekte gerst tot voer geplaatst, 
zoodat de gans het nest verlaten moet om een en ander 
te bereiken en zich tevens van haar mest te ontdoen ; 
hierdoor voorkomt men, dat de eieren bevuild worden. 
Gedurende den broedtijd eten de broedende ganzen weinig, 
evenals andere vogels gedurende dien tijd. Ten einde de 
broedende gans eene ongestoorde rust te bezorgen, moet 
hare broedplaats door eene omheining of dergelijke tegen 
de nieuwsgierige bezoeken van andere ganzen beschermd 
zijn. Zoo de schaal van een of ander ei mocht blijken te 
hard te zijn, zoo moet men met het breken daarvan het 
jong behulpzaam zijn, zonder het diertje zelf er uit te 
halen. Zoodra eenige jongen reeds geboren zijn, neme men 
deze van onder de moeder weg, daar het te vreezen is, 
dat de broedster, de beweging der jongen voelende, de 
nog onuitgekomen eieren zoude verlaten. Deze wegge- 
nomen jongen plaatst men zoolang in eene met wol ge- 
vulde mand, terwijl zij verder met een doek gedekt worden ; 
nadat alle eieren uitgekomen zijn, geeft men de wegge- 
nomen jongen aan de moeder terug. 
Bij gebrek van broedende ganzen kan men hare 
eieren zeer geschikt door eene kalkoensche hen laten uit- 
broeden. 
De uit den vreemde ingevoerde zeldzame en kostbare soor- 
ten hierachter onder n°l — 31 beschreven, worden gewoon- 
lijk slechts paarsgewijze gehouden in beperkte ruimten, met 
een waterkom in het midden en een tentvormig hokje van 
ongeveer één □ meter oppervlakte en een meter hoogte, dat 
met eene ruime poortvormige opening aan de voorzijde voor- 
