poterat Linnaeus, curn hic non fuerit botani-. 
cus. Dida vero erat a Burmanno Oojhrdijkia^ 
Con£ Halleri bot, 2. p. 406. et Dryander 
catat. bibL Banks 3. p. 192. 
CuRCAs (latropha) , noinen Americanmii, 
CuRCUMA. Vox recentior officiaarum; nomen 
ab inaequalitate radicis, lupatis equorum fimili^, 
quae olim hodieque nodis fcrreis olivarum in* 
ilar jfibi cohaerentibus diftinguuntur, ^cou^- 
Kov/Acc nuncupatis?, vt prqbe in Theophrafto 
fuo obfervavit Bodaeus a Stapel, et ante eum 
Pollux j, 2. Vnde Hefychio: iv mi/A^^ h 
^ov§Kov/4&>^ et Achin. c. 271. Penultima ergo 
producitur, quia eU a Graecp kgv^v.ovijiov, 
Ha^c BoRRicHius, 
CuscuTA. Equideni cum lexicographis vocem 
corripieadam cenfeo. Conf. v. Cajfytha, At- 
tamen adicribam ea, quae hac de re difputavit 
Borrichius, cui vox producenda videtur. Cus- 
cuta, inquit, vox offlcinarum, Graecis recen-! 
tioribos za^^-av^oi^ quae Koc^vrxf Theoph. de 
£ai^Jts2^3, exjftimatur^ et cadytas Plinii 15,44. 
Kusjouths Avicennae vocatur, haud dubie a 
y.occTiJvd-oc Graecorum, Quia ergo cufcuta levi 
detorfione a kusjouths, et KcsavBoc nafcitur, et 
zoccscsv^cc pen. producit, fequituv idem cufcu- 
tae fatum elTe. Opportune verO KcccravBoc ap- 
pellatur a kpc>(T(tvoo^ coiifuo, quod velut fih's 
intortis plantarum ah*arum foha conluat iuu-» 
gatquc, Ha^tenqs BoRRicmus, 
Cyanus 
