verfanum botanicis inferere, ct nihilo fecius 
precibus Sauvagefii fatisfacere cogebatur, vt 
Galiorum evitaret invidiam, haud fine aliqua 
malitia, non Buffoniam, fed Bufoniam fcribe- 
bat plantae noraen, tanquam F fimplex per 
errorem irrepfiflet; fed volebat hoc modo 
pofierls praebere anfam exiftimandi, nomen 
traxilfe iliud genus a bufone, animali foedo et 
turgido. Haec a me relata ab ipfo praeceptorc 
accepi. 
BuGLOSsuM f bugloffus, (iovykoo(TfTC£ , buglof- 
fus, boum linguae fimilis. Flin. 2^, Dio- 
fcor. 4, 128. Conf. Voflii etymoL 
BuGULA corrip. Tournef. p. 209. aucflor eft, 
ita appeliari a voce galiica Bitgle. Equidem 
exiftimaverim , bugle Gallorum fadum elTe e 
latino^ cum lingua Galiica nihil habeat, vnde 
poffit hoc bugle derivari. Ne Martinius qui- 
dem aufuseft, coniicere vocis originem, mo- 
nuit tantum, vocari etiam btiglum. 
BuLBiNE, cs, F. Pen. produc. A Plinio 20, 9« 
fed. 4 1 . accepit Linnaeus nomen , impofuitquc 
herbarum generi, quod pofiea reduxit ad An- 
therici genus. Coiii. Hortus Cliffort. p. 123. 
BuLBOCASTANUM (Bunium). (ioABokoc^ocvtov^ 
cuius Trallianus iib 7. cap. 2. meminit, a ra» 
dicis figura ct fapore caflancas cxprimente no« 
men habet. Bmh. pin. p. i52. Corripitur. 
BuLBOcoDiuM. \ti philof, bot. p, 182. perhibetur 
jnomea fadum cx ^oK^os^ buibus, ct Koo^m^ 
C y lana. 
