3 — 
planta eiusque nomine multa difputavit Salma* 
fius ad Solinum* 
AcAENA^ ae, ^KcCivc&^ fpind, aculeus, ctiam 
virga paftoritia. At nuUa huius nominis herba 
reperitur in libris veterum* 
AcAjou (Anacard» OGcident. ) iiomen Ameri* 
canum* 
AcALYPHA. Latinis, Plinio aliisque dicitur Aca^ 
lephe^ es. F. Pen. producenda. Nam graece 
UKO6?^.i^0f} quod uKochoff fit ol(p^^ five noxia 
tadu, ficuti urtica. Aemil. Macer. 2, 2: Grae^ 
cus acalephen^ nos iirticam vocitamus. Sed apud 
Geilium 4, Tf. p. 287« in quibusdam libris le- 
gitur ocKocKv0yi, Conf. Cafaubon. animadvi 
in iib. 5. Athen. et Radulphus Fornerius rerum 
quotidian, 3 , 30. 
AcANTHiuM (Onopordutti), dHcci^Bioi^ ab gIkxv^ 
Qoc^ fpina* 
AcANTHus, uKuv^os^ ^UKCiv^^oc^ fpina. Plino 
44, 12. Virg. Georg. 2, 119: Et baccas fenu 
per frondentis acanthi. 
AcARNA (Cnicus) Theophrafto hijlor^ iib. 6^ 4« 
pianta eft Cnico fimilis. 
AcER^ eris. Ni penuhima corripitur. 
AcETABULUM (Peziza) pen. corripit 
AcETOsA (Rumex) a grato acore, fed vocabti^» 
lum novum, fine idonca audoritate* PeUi pro* 
duc< vt ia morofus^ bellicofus. 
• h % AGHljL* 
1 
