pRVSiPHE (Mucor). Haud dubie Ltnnaeus voi 
luit fcribere eryjibe^ ex Graeco lfua*//3^, 
rubigo, de quo herbarura morbo egerunt 
Theoplir«<, Pliu. cet* Eryfibe, es. corrip. 
Erythrina ab i^vB^og ^ ruber. Erythrinus,^ 
i^vB^ivo^^ Graecis Latinisque efl pifcis. Penuit, 
prodqcitur Ovidio haL 104: Caenileaque nibens 
erythrims in vnda. 
Erythronium ab l^vB^o^ , ruber. Diofcoridi 
^fatyrii genus, quod Plinio 2. p. 40^, etiam 
"diduni cft erythraicon, s^vB^uIkcv et i^v^ 
Erythroxylon, fidum ex l^u^fJv, ruber, et 
j^vKov^ lignum. Corripitur fyllab^ xy in 
omnibus deriva^tis a ^vhov^ 
EscuLus (Quercus) prorfus idem nomen, quod 
aefeulus, etfi Linnaeus nomen generieum pe? 
ae^ et triyiale e fimpiici fcripferit. 
EsuLA (Euphorbium) vel Ezula^ penult. proda- 
cit, quia non tantum in lexico veteri legitur: 
e^ovAoc ro q^vTro^ov^ id eft, tithymalli fpecies, 
fed Myrepf. antidot. 30 et igo: e^ovKoc ri ')(^c6* 
^ccimrvs. Sed Bodaeqs a Stapel in Theophr. 
ita: Efulae noiiien a TTirvovdri^' luxatum vide« 
tur, ducibus enim fyllabis fublatis , r^manet 
ovcro&^ cuiqs diminufivum tifuta, et vocali 
prima mutata efnlq. Idcm creditum Cafp. 
jBauhino in Pinqce. At huic opinioni et ^ 
praefeqs repugnat, et quantitas rov aov iu 
ufulq^ quae brevis futursi elTet, li fuilTet dimi- 
