Junlus in Nomencl. Fagopyrum, inqiiit, p^buli 
genus, quod a fimilitudine, quam cum fagina 
glande habet, vernacuU lingua vocant ^OthvzXtf 
quafi faginum frumentum. — • Hiftoriam liuius 
frumenti Saracenici expofui Jn Hijlor. invm'^ 
tiomm 2. pag. 533, et 4. p. 310, 
Fagus, i. F. (pif]yos a (pdysiv^ quod eius fr^idlus 
efui efi, 
Falcaria (Sium), 3 falcQ dedudum nomen, vt 
puto, quoniam folia falci vcl ferrae fimilia 
llnt. Falcatma autem vnde fit, non novi. 
Farfara (Tuffilago), MatthioL ad Diofcor. 3, 
109: ^'^Tuflilago Hetrufcis vulgo dicitur far- 
„fara etfarfarella, nomine a Romanis fortalfe 
„dedudo. Hanc cnim ab iis farfariam voca- 
,,tam fuifie, teflantur nomina Diofcoridi falfo 
•,adfcripta. Officinae hos vel illos fequutaQ 
,,eam farfaram appellant/^ — Plures de ori- 
gine vocis fententias collegit Martinius. No^- 
men certe dubiae fcripturae, fed corripi debet, 
cum de Farfaro, fluvio in Sabinis, Ovid. 
metam. 14, 330; Namque tulit praeceps^ et 
amoenae Farfariis vmbrae^ 
Ferraria , herbaq nomen Apuleio de herbif, 
Ferula, frutex Plinio 13, 22. Corrip. VJrg. 
ect. fo, 35: Florentes feriiki et grandia lilia 
qtiajjans. 
Ferulago (Ferula) producitur, fcd ferulaginis 
corript. F. Cael. Aurel. Thapjia^ quam nos 
ferulaginem dicimus. 
F .5 FESTg« 
