% I 
HoLOscHOENus, i. M. chosXoiVot , iunci gt* 
nus Piinio 21, I 8» c>Aos', totus, o-%oTv£)S', iun* 
cus. Ita ohox^vdcs^ totus ex auro fadus. 
HoLOSTEUM, oAo^spv^ Iierba fine duritia, pec 
antiphrafin fic dida, cum cAoV^ov proprie fiti 
quod ex folido offe conftat. Diofcor. 3, ii. 
Plin. 27, 10. 
HoRMiNUM, i. o^fAivov, pen. producitur, audo- 
ritate Nicandri. o^jxn-i impetus, appetitus, 
cupiditas/ Namque herb^ Diofcor. 3 , 14^. 
^oyM avvovcrlocv tpcc^g^ixo^v, i. e. videtur Vene-» 
rem exfiimulare. 
HoTTONiA. Nomen indidit Boerhavlus in Horto 
Liigdiin. ab anteceffore fuo Petro Hottone, 
rogans magnopere omnes botauicos , vt ferva* 
rent illqd. Noluit itaque Linnaeus fton acci- 
pere hoc nomen, etfi Hottonis in botanicam 
merita defideraret. Neque ille quidquam 
fcriptum reliquit, praeter quam orationem de 
re herbaria. Conf. Rohmer planlis in hona^ 
rem nominatis p. i 1 9. 
HuMULUs. Neque hoc nomen, neque lupuhs^ 
reperitur in libris veterum, neque certo con- 
fiat, an herba iis cognira fuerit. Certe vfuni 
ad cerevifiam perficiendam recentior aetas ex- 
eogitavit. Quocirca nec origiaem ifiorum no- 
minum fl:atuere licet. Qai vero coniedturas 
defiderat, legat, quae allatae funt a Du Cange, 
a Krunitz in Encyclopaed. 29, p. 71, fet a J. F. 
Trefeureuter in tvirt^fc^aftltd)etr utT& rec&t^ 
licf^er 2l&^«nbtun3 ^om J^opfen. 17^9. 4. 
Fcnul- 
\ 
