140 — 
nomcn Linnaeus accepit eo confilio, vt eflfa- 
geret barbarum iliud Azedarach , qaod huic 
generi ab antiquioribus datum erat. 
Melianthus, nomen defcendit a mellis copia, 
qua abundant flores melianthi maioris , e qui- 
bus mel deflillat. 
Melica, corripit mediam. Apud veteres non 
occurrit nomen , quod fralis in vfu efl, quibus 
hodieque frumentum turcicum dicitor melicaj 
metiga ct meUiga. Verifimile ell, elTe ab. he- 
limos vel mtlinos, quae Theophrario funt 
fynonyma panici. Conf. Ruellius pag, 322. 
Melilotus (Trifolium). Diofcoridi 3, 48. fAS^ 
KtXoorc^. Pen. produc, Ov\d. faji, Part 
thyma^ pars rorem, pars melilotpn amat. 
Melissa» ae. ixskt(T(Toc> efl apis. Herba itaque itii 
vocatur, cuius flores aplbus funt gratifliaii. 
Sinc idonea audoritate. 
Melittis. In Horto Cliff. falfo pcrhibet Lin- 
iiaeus, nomina melittis ac meh*fla Phnio efle 
fynonyma. Namque neutro is quidem vfus 
cfV. Sed apis, /AsAio-aoc ^ dicitur Attice [aB' 
hitroc. Mclittis nusquam occurrit. 
Melo, melonis. M. Pallad. 4, 9, 6. penultimam 
produccndam opinor, confentientibus Stephano 
et Gesnero in Lexico Fabri. Ille quidem ia 
ihef. gr. ting, 2. p. 1^39. melones, ait, quafl 
fxriAoovss: a mali figura. Sed Borrichius pen. 
corripit, ob omicron^ inquit, quod vel ^cjj- 
