alis aut ovis gallinarum obfervatur. Bauh.^ 
pin. p. 69. 
Ornus, i, F. Vhg. georg. 2^ II 12 Nafcnntur^ 
Jleriles faxojis montibiis ornu , 
Orobanche, es. F. ervi angina, berba rtrangu» 
lans et enecatis ervurn et legumina. Plin. paf« 
fim. c^olBof^ ervum, oly%o)^ flrangulo. 
Orobus, i, o^oBqs. Corripit peaultimam, Dio- 
fcor. 100. 
Orontium. Auclores antiquiores folent nomi-» 
nare orontium Archigenis, (de quo Haller» 
bibL bot, 1. p. 102), quafi aurantium, quod 
auriginem morbum levet. Eft vero cdirigo 
morbus regius a colore auri dida, quem biiis 
per totum corpus difFufa repraefeatat. Conf» 
Bauh. pin. ^.21%. 
Orvala (Lamium) ex Galiorum orvale^ cuius 
originem inquirant alii. 
Oryza, ae. o^^^oc^ mediam producit. Horat 
fat. 2, 3, iSS' ceffas? oge dum, fumi 
hoc ptifanaViuni ovyzae. 
OsMiTEs, ae, ccTiA.lrr\s^ cuius mentio eft apud 
Apulej. de herbis c, 90. pcn. produc. 
OsMUNDA, ae. Sine controverfia eft antiquMi- 
mum nomen Germanicum, quod olim laepius, 
quam noftro aevo, nomen fuit virorum, Oj*- 
mundiiSy compofittim exlBlunb/ i. e. vir for- 
tis f protedor, patronus , quod fupereft in 
Sigismund^ Ctmimund^ Farawmnd; atque ex: 
Qi, u e. t^aUS/ domus, domicilium, vnde 
. Osbrand, 
I 
