SciLLA ct fquilla, per i bcne fcribiturj in (Sraeco 
eft enim jx/AA^. Scilla cft fcopulus iftc in 
Italiae et Siciliae confinio. 
SdLAREA (Salvia)^ ab Itaiis inditum nomen^ 
Rueilio audore. 
ScLERANTHUs. Dixi^ inquit Lin. Cliffhrt^ 
p. 167, plantam fclerantlium, feu florem ci* 
nereum vei incanum a colore florum fjngulari^ 
€t paucis plantis communi. — At fefeilit me« 
moria virum optimum. Nam &Khyi^6^^ cv^ 
neque cinereuS;» neque incanus eH, fed exqc* 
cus, fucco carens, aridus, amiffo Iiumore na* 
turaii, ideoque (jlurus ac fragiiis. Atqui haec 
epitlieta in flores huius generis omnino cou. 
veniunt. 
ScoLOP£NDRiuM (Afplenlum). Theophn 9^ 19^ 
CKohoTsh^^m ^ idem quod cia"7i:hyjvov. 
ScoLYMUS, pen. corr. De herba, quae vcteribus 
ita dida eil, difputavimus in Hijioria inven'^ 
tionim 2. p* 2o6. 
ScoPARiA ab vfu oeconomico ad fcopas dida eft 
a Linnaeo. Philof, bot. p. i68« Latinis fco* 
parius eft, qui pavimenta fordentia fcopis 
munda reddit. 
ScoRDiuM (Teucrlum). (THo^^iCV. Penultimam 
producendam cfTe probat Borrichius audoritate 
Andromachi apud Galenum. Herba ita dida 
eft ccTfo rcv ckc^o^ov^ hoccft, ab allio, cuius 
odoreni et acrimoniam etiam haee teucrii fpe- 
cies refert« 
N Sco»,- 
