vel minus internse testee fuerint, quin tendinoso quodam ligamento animali adfixae, aut 
quiu pars animalis postica in uttima testa? cavitate locata fuerit; sed testaa ipsius cre- 
seendi modus in variis vavins mihi visus est. Or tho ceratita: scil. & Bclemnitaj 
in eo tantum, me judice, differunt ut illi magis quoad loiigitudinem & non nisi ver- 
sus anteriorem partem accreverint; hi vero magis quoad crassitudinem, novis stra- 
tis extra jam formata continue depositis. Hi igitur non minus versus posterio- 
jem quam anteriorem partem seusini aecreverunt. Crescere igitur inccpit Orthoec- 
ratites ab apice testa? ; BeJemnites vero a fundo cavitatis basalis. Textura transver- 
sim fibrosa, qux in stratis Belemnitarum obseryatur, etiam in Nodosariis obvenit. 
Oecurrit quoque in Bivalvibus , scil. in Pinna, Gatillo. Sed de his omnibus no- 
stram fcententiam cxposuimus in Actis R. Acad. Holm. pro anno 1825. pag. 329. ad 
quam tractatiunculam, non perdoctos quidem, sed lironcs delegare voluinus. 
T. Divisio: 
Te$TA SEPTIS LOBilll VEL Pl.IC.ATIS. 
I. AMMONJTES: 
Testa discoidca spiralis , anfractibus contiguis, omnibus utrinquc conspicuis. Sop- 
ia transversa, ad margines inciso-Iobata, lobis in pariete intcrno lesta; per suturas si- 
nuosas junctis. Sipbo jnarginalis cohtinuus. 
I. A m m o n i t c s S t o b x i, n. 
A. testa utrinque late umbilicata, anfractibus quinis, lcevigatis , ad duas usque, ex tribus, 
partes teciis, convexo-declivihus, charactcribus ramoso-dentatis eleganter inscriptis, apertura snbeU 
liptica ab anfractu penultimo prqfande incisa, cruribus obtusatis. (Tabula notra I. fig. 1. 2.) 
Diam. i3-i5 poll. & ultra. 
Cornu Ammonis fragmcnta, Kil. Stobams in Dissert. epistol. de Nummulo 
Bratlensb. &c. Luiube i^Tn. pag. io- fisr- 7- 8- 9. (Fragmcnta quaedam) — Wahlenb. 
Petrif. Suec. p. 83. — Nilss. Act. R. Acad. Scient. Holm. i8^5. p. 335. 
Obs. Giganteus l.ic & pulcherrimus Ammonites , qui inicvd u „> ,l„ 0 s pedes amplitudine attingit, atl 
Ammoniten Greenoughi Sowerbt Mineral-Conchol. tah. i3a, & ad Ammoniten Sclli- 
guin.un Brosgniart Descript. Geol. dcs cnvir. de Paris p. 3 9 4. tah. VIT. fig. I. A. B. prope qui- 
dem accedit; ab utraque vero satis difTert ut pro distincta specie habeatur. A latcre supero|vcI 
infero inspectus, figurse citatae Sowerbaei suhsimilis est , nullum vero vestigium undulationum ap- 
paret, neque in interioribus neque in ultimis anfractihus. Apertura, quae in Ammonite 
Greenoughi exacte elliptica est, & crurihus acutis inferius ad latera terminatur , in A m m o- 
nite Stobaei differt forma aliquantum magis ovata, cruribus brevihus & obtusis. Quod qui- 
dcm optime ccrnitur si figum Sowerbaei cum nostra comparatur. Neque Ammonites Selli- 
guinus cum nostro jungi posse videtur. Forma anfiactuum dissimilis; Apertura magis elliptica 
inAmmon. Stobaei, ovata vero in Amm. Sellig. In illo apertura supcrius minus obtuse 
rotundata, inferiusque profundius incisa. Crura in nostro longiora minus lata & ohtusa. I n 
omnihus fere noster medium tenere videtur inter binas jam recensitas species. Hanc nostram spe- 
cicm nominamus in honorem celchris quondam Professoris Academioe Carolinae, Kilian Sionm, 
qui in Historia Naturae & gcntium, non minus quam in Medicina suo teinpore excelluit , qui 
Magister immortalis LwhAi fuit, qui Musei Academici Lundensis fundamenta posuit, & qui hanc 
eandem Ammonitae speciem, quamvis ex fragmcntis solum, ante annos prope centum descripsil. 
Descriptio: Anfractus quorum ultimus f ex totius testaj amplitudine clfi- 
cit, omnes laeves, sine undulationibus & tuberculis, dcpresso-convexi , extus aliquantum, 
