NEDERLANDSCHE METEOROLOGISCHE RIJMPJES. 
47 
Morgenrood, 
Water in de sloot, 
en 
De avond rood, de morgen grauw, 
Brengt het schoonste hemelblauw, 
of een, dat waarschijnlijk wel van lateren tijd is, 
Des avonds rood en ’s avonds grijs, 
Dan gaat men steeds gerust op reis, 
Doch 's avonds grijs en ’s morgens rood. 
Dan stelt men zich aan regen bloot. 
Het feit is toch, dat de kleur van den hemel i) ontstaat door 
buiging der lichtstralen aan de deeltjes, die in den dampkring voor- 
komen. Zijn deze heel klein, dan heeft licht met een kleinere golf- 
lengte, dus uit het violette deel van het spektrum^ zijn de deeltjes 
groot, licht met de grootere golflengte, dus uit het roode deel van 
het spektrum, de overhand. De grootere deeltjes zijn vooral water- 
druppeltjes en dus wijst een roode kleur van den hemel op de aan- 
wezigheid van deze, maar daarmede is de grond voor bovenstaande 
versjes op verre na nog niet aangegeven. 
Hoewel de voorraad nog niet uitgeput is, wil ik hiermede eindigen, 
omdat de niet besproken rijmpjes deels zoo onduidelijk zijn, dat 
men niet weet, wat eigenlijk bedoeld wordt, deels zich aansluiten 
bij die der eerste groepen, maar door hun jongeren datum, al het 
eigenaardige daarvan missen. 
Als slot wil ik het gezegde meedeelen, waarmede de voorrede in 
het bovengenoemde boekje besloten wordt en waarmede men zich 
in verschillende landen troost, als de voorspellingen in den almanak 
niet uitkomen. Het luidt: 
De mensch maakt den kalender, maar God het weder. 
Een troostwoord, dat ook op de hedendaagsche verwachtingen van 
het weder nog maar al te toepasselijk is. 
Utrecht, October 1907. 
D Album der Natuur 1890, blz. 119. 
