54 
OVER HET NUT VAN HERBARIËN. 
vallen honderden van goed onderscheiden typen bestaat. De verschillen 
tusschen die typen zijn meestal zoo klein, dat men vroeger zelfs 
geen vermoeden van hun bestaan had. Te geliiker tijd zijn zij echter 
zoo groot, dat een deskundige ze steeds herkennen kan en dat zij 
over de waarde voor den landbouw ten eenenmale beslissen. Uit een 
paar duizend vormen van gerst heeft men er een uitgezocht, die de 
kwijnende bierbi’ou werij in een groot gedeelte van Midden-Zweden 
als met een tooverslag van een schijnbaar onvermijdelijken ondergang 
heeft gered. Zoo is het in tal van andere gevallen gegaan ; de geheele 
Zweedsche landbouw ondervindt den weldadigen invloed en ook in 
andere landen, met name in Duitschland en Noord-Amerika, beginnen 
de granen van Svalöf zich ingang te verschaffen. 
Duizend vormen van tarwe zoowel botanisch als in hun waarde 
voor den landbouw te kennen, is bijna meer dan men van één man 
verlangen kan. Elke graansoort heeft dan ook te SvalÖf zijn speciali- 
teit en hetzelfde geldt voor de groep der klavers, voor de grassen, enz. 
En toch gedoogt de aard der inrichting dat men eiken vorm verwaar- 
loost, zoodra men ziet dat zij door een anderen, in de lijn van haar 
beteekenis, overvleugeld wordt. Hoe uitgebreid zou echter een weten- 
schappelijke studie der tarwe worden, als men — natuurlijk — als voor- 
waarde zou stellen dat alle minderwaardige typen voor de wetenschap 
gelijkwaardig zijn? 
Gelukkig voor de groote herbariën, dat deze studie aan de hunne 
zoo lijnrecht tegenovergesteld is. Van de Linnaeaansche soorten uit 
werkt de een naar boven, de ander naar beneden. Beide hebben zij 
hunne monographen; en een monographie van de elementaire soorten 
der tarwe zou ongetwijfeld een even belangrijke als moeilijke taak 
voor een geheel menschenleven zijn. Van het materiaal der herbariën 
zou zij echter slechts in geschiedkundige richting voordeel hebben. 
Het is moeilijk, om de tegenstelling tusschen deze beide richtingen 
in alle bizonderheden te schetsen. Zij is zoo groot, dat men veilig 
zeggen kan dat liefde en aanleg voor de eene bijna nooit gepaard 
gaan met dezelfde eigenschappen voor de andere. De studie der ele- 
mentaire soorten is een experimenteele, zij eischt een physiologische 
voorbereiding en ik zou haast zeggen een natuurkundige opvatting der 
verschijnselen. De herbarium-studiën zijn uit den aard der zaak geheel 
vergelijkend, zij eischen voor alles een ruimen blik en een krachtig 
talent van rangschikken. 
Beiderichtingen hebben hare groote waarde voor de wetenschap, maar 
zij staan even ver van elkander als b.v. de leer der uitgestorven planten 
en die van de verrichtingen der organen in de thans levende gewassen. 
