ONDERZOEKINGEN AANGAANDE DE GENESIS DER ALCALOÏDEN . 59 
natronloog van 20 pet. Toen daarna afgedistilleerd werd. ging be- 
neden 240° geen enkele droppel over en wat daarna overging 
bleek onveranderde nicotine te zijn. Het is dus niet aan te nemen, 
dat gedurende de boven geschetste bewerking door den invloed van 
koolzuren natron, en nog minder bij ’t aftrekken der tabaksbladen met 
lauw water, de vluchtige bases uit nicotine ontstaan konden zijn. 
Uit het medegedeelde volgt, dat tabak in de bladen, behalve ni- 
cotine^ diens isomeer nicotimine en de waterstofarmere alcaloïden 
nicoteïne en nïcotelline^ nog twee zeer vluchtige bases bevat, pyrroli- 
dine en N-melhylpyrroline. Naar schatting maakt de gevondene hoe- 
veelheid dezer twee ongeveer 0.3 pet. van die der gezamenlijke 
alcaloïden uit. 
In de vruchten van piper nigrum L. en andere soor ten van peper 
komt een niet-vluchtig, zuurstofhoudend alcaloïde voor: piperine, 
isomeer met morphine, waarvan wel de voornaamste eigenschap is, 
dat het door verhitting met alkali onder wateropname zich splitst 
in een zuur (piperinezuur) en een zuui^stof-vrije base : pipeiddine. 
Voor zoover men tot nu toe met zekerheid wist, is dit piperine 
het eenige alcaloïde in peper. Evenwel meende de Engelsche schei- 
kundige JoHNSTONE (1889) daarin in geringe hoeveelheid nog een 
tweede alcaloïde gevonden te hebben, vluchtig in een sti-oom 
watei'darap. Op grond van eene platina-bepaling verklaarde hij het 
voor identisch met het bovengenoemde ontledingsproduct piperidine. 
Doch in 1904 deelde Kayser mede, dat hij het onderzoek van John- 
STONE met negatieven uitslag herhaald had. Wel verkreeg hij door 
distillatie van gemalen peper met water en magnesia een alkalisch 
reageerend distillaat, maar dit bevatte alleen wat ammonia. 
PiCTET en CouRT, die zwarte peper uit Singapore onderzochten, 
vonden de uitkomst van Johnstone in zoover bevestigd, dat ook zij 
een kleine hoeveelheid (0.01 pet.) van een vluchtige base verkregen. 
Doch, hoewel in samenstelling van piperidine niet veel vei'schillend, 
was zij daarmee toch niet identisch. 
Door distillatie van 3 kilo peper met een oplossing van koolzuren 
natron en behandeling van het distillaat op de boven vermelde wijze, 
verkregen zij een organische base, die, gebonden aan zoutzuur, 0.8 
gram woog. Met bijtenden natron bevochtigd, ontwikkelde dit zeer 
hygroscopisch zout een scherpen, doordringenden reuk, van dien van 
piperidine verschillend . 
Ik onthoud mij van de uitvoerige beschrijving hoe zij dit zout, 
