6() DE UITVINDING DER SCHRIJFTELEGRAAE VAN SAMUEL MORSE. 
den. Toen echter was het succes volkomen, en weinige uitvinders 
hebben zoo volledig bereikt, wat zij zich in hun stoutste droomen 
hadden voorgesteld, als Samuel Morse. Toen hij op hoogen ouder- 
dom in 1872 stierf, was zijn telegrafietoestel algemeen in gebruik in 
de nieuwe en in de oude wereld, en hij zelf is geëerd en geacht, 
overal waar het getiktik van zijn seinontvanger zich deed hooren. 
Door het vereerend geschenk van 400.000 francs, dat hem in 1857 te 
Parijs namens tien Staten, die toen reeds zijn uitvinding veelvuldig 
gebruikten, werd aangeboden, bleef hij behoed voor het lot van zoo 
menigen uitvinder, en kon hij tot zijn dood toe in welvaart leven. 
. Met Morse’s uitvinding is een uiterst practische vorm van seinen 
door middel van electriciteit verkregen; de eerste, waarbij niet een 
vluchtig, voorbijgaand teeken, een korte beweging van een naald of 
wijzer, door den electrischen stroom wordt veroorzaakt, maar waarbij 
deze van ver komende snelle bode in blijvend schrift zich aanmeldt, 
en aan het eene einde van den langen draad te boek stelt, wat hem 
aan ’t andere wordt gedicteerd. 
Het is belangwekkend om eens in een kort overzicht na te gaan, 
hoe men, van het oogenblik af, dat men de electriciteit in haar aller- 
eenvoudigste uitingen begon te bestudeeren, stap voor stap is geko- 
men tot het punt, waarop het Morse mogelijk was zijn schrijftele- 
graaf uit te vinden. 
De allereenvoudigste uiting der electriciteit is zeker de aantrekking 
van lichte voorwerpen, veertjes, stukjes stroo of papier door barn- 
steen, als men dit met een droge hand of een lapje gewreven heeft. 
De oude Grieken, b.v. Thales van Milete en Aristoteles, kenden 
honderden jaren vóór Christus dit verschijnsel reeds, maar het heeft 
tot aan het einde der 16de eeuw van onze jaartelling geduurd, vóór 
men kon zeggen, dat het eenigszins bestudeerd werd. Dit geschiedde 
het eerst door den Londenschen geneesheer William Gilbert (geb. 
1540, gest. 1603), dezelfde die zulke verdienstelijke onderzoekin- 
gen over de magneetkracht heeft verricht. Hij toonde aan en 
deelde mede in zijn in het jaar 1600 verschenen werk, dat nog 
vele andere stoffen dan barnsteen na wrijving lichte voorwerpjes 
kunnen aantrekken, zooals edelgesteenten, bergkristal, glas, zwavel, 
hars. Met andere stoffen, zooals ijzer, koper en alle overige metalen, 
en ook met marmer en vochtig hout gelukte dit echter niet. Voor 
de onbekende oorzaak van de werking, die eerstbedoelde stoffen 
uitoefenen, gebruikte Gilbert voor het eerst de uitdrukking electri- 
sche kracht (afgeleid van electron, het Grieksche woord voor barn- 
steen). Eerst later is het woord electriciteit in gebruik ge- 
