70 DE UITVINDING DER SCHRIJFTELEGRAAF VAN SAMUEL MORSE. 
riseerde enkele maanden na de ontdekking, in een brief van 20 Maart 
1800 aan den voorzitter van de Royal Society te Londen, zijn zuil 
als : ))Een toestel, die met een zwak geladen batterij van Leidsehe 
flesschen kan vergeleken worden, doch die de eigenschap heeft, dat 
als men hem ontlaadt, hij oogenblikkelijk zich zelf weer opnieuw 
laadt((, een beschrijving, waardoor de overeenkomst en het verschil 
tusschen Leidsehe flesch en Zuil van Volta in weinige woorden dui- 
delijk werd gemaakt. 
Nu had men de electriciteit in den vorm, waarin men ze zonder 
groot verlies door metalen draden uren ver kon voortgeleiden. De 
onhandige statische electriciteit, die er steeds op uit was naar bui- 
ten te ontsnappen en slechts kon gebruikt worden in den vorm van 
een kortstondige ontlading, gepaard met een vonkje van den con- 
ductor der electriseermachine of den knop der Leidsehe flesch uit- 
gaande, die voor het telegrafeeren zoo ongeschikte wrijvingselectri- 
citeit, kon men nu verder voor dat doel laten rusten, om voortaan 
den galvanischen stroom, de dynamische electriciteit er voor te bezi- 
gen, die Volta’s zuil leverde. 
Dit laatste gelukte echter niet, vóór men den nieuwen dienaar 
grondig had bestudeerd. Men wist, hoe dien stroom voort te bren- 
gen, en maakte bovendien binnen korten tijd nog allerlei verbete- 
ringen in de galvanische batterijen. Ook gaf het voldoende isolee- 
ren van den metaaldraad, die den stroom moest voortgeleiden, geen 
groot bezwaar. Maar in het bezit van een geschikt middel, om den 
stroom zich kenbaar te laten maken, kwam men eerst toen Oersted 
in 1820 zijn groote ontdekking deed betreffende de werking van den 
galvanischen stroom op de magneetnaald. Wel werd er reeds in 1811 
door Sommering (geb. 1765, gest. 1830) een voorstel aan de Konink- 
lijke Academie gedaan, om te telegrafeeren door gebruik te maken 
van een toen reeds sinds eenige jaren bekende andere eigenschap van 
den galvanischen stroom, maar dat voorstel is nooit tot uitvoering 
gekomen. 
Sömmering’s plan berustte op het vermogen van den galvanischen 
stroom om water te ontleden; een eigenschap, die reeds onmiddel- 
lijk nadat de zuil van Volta in Engeland bekend was geworden, op 
2 Mei 1800 door Nigholson en Carlisle was ontdekt. Sommering 
wilde nu tusschen de beide stations 35 metaaldraden spannen, zoo- 
veel als het aantal letterteekens en cijfers bedroeg, dat hij noodig 
achtte en die hij, op het seingevende station, naar verkiezing paars- 
gewijs met de positieve en de negatieve pool van een galvanische 
batterij kon verbinden. Op het seinontvangende station eindigde elk 
