34 
NEDERLANDSCHE ME fEOKOLOGISCHE RIJMPJES. 
In 1864 verscheen te Leipzig een boekje, getiteld y>Das Wettei' im 
SpvichworU van O. Freiherr v. Reinsberg-Düringsfeld. De 
titel is niet geheel juist, dan moest het boekje toch bevatten spreek- 
woorden, waarin het weer voorkwam als : 
Na regen volgt zonneschijn, 
maar het is een verzameling van uitspraken, uit bijna alle talen en 
dialecten tezamen gezocht, welke betrekking op het toekomstige 
weder en ook op den te verwachten oogst hebben. 
Reeds dadelijk, wanneer men het boekje doorziet, valt het op, dat 
de lijst wat Nederland betreft verre van volledig is, wat dus ook 
wel van andere landen het geval zal zijn, en verder dat ieder land, 
ja meermalen een afzonderlijke landstreek, zijn bijzondere regels 
voor het weder heeft, doch daarentegen stemmen de verschillende uit- 
drukkingen dikwijls nauw met elkander overeen, dat zij wel van 
een zelfde bron afkomstig zullen zijn. Ongetwijfeld zijn dan ook 
alle Nederlandsche rijmpjes, die betrekking hebben op den wijnoogst 
van de naburen afkomstig, terwijl het gezegde : 
Als de dagen gaan lengen, 
Begint de winter te strengen, i) 
duidelijk zijn Engelsche afkomst verraadt. 
Slechts een enkel rijmpje van meer plaatselijken aard is mij be- 
kend, namelijk te Spijkenisse op Putten, en waarschijnlijk wel in 
die geheele omgeving, zegt men: 
Na Sint Jan =) 
Neemt de zee het onweer niet meer 'an, 
in de overtuiging, dat de zee een grooten invloed op het voorttrek- 
ken van een onweersbui uitoefent. 
In de verzameling van het boekje komen ook gezegden voor, die 
op slot van rekening niet den minsten zin hebben en die toch, soms 
in eenigszins gewijzigden vorm, zeer wijd verspreid zijn, bijv. de 
bekende uitdrukking: 
Als het regent en de zon schijnt, is het kermis in de hel. 
In vele streken verwacht men van een schrikkeljaar niet veel 
goeds, slechts op Sicilië is men van een andere meening. Ook in 
When the days begin to lengthen, 
Then the cold begins to strengthen. 
2) 24 Juni. 
