PLANTLORE. 
21 
In de plantlore komen ook Grieksche sagen voor, zoo heet de 
narcis naar den’ halfgod van dien naam ; hij verstiet Echo, die liern 
liefhad, maar werd verliefd op zijn eigen beeld, dat hij in een bron 
zag, stierf en veranderde in een bloem. 
Van de zomeradonis {Adojiis aestivaiisi), ook wel bloeddroppels ge- 
heeten, het volgende: Adonis, de schoone jongeling, werd door Aphrodite, 
de godin van de liefde en schoonheid, zeer bemind. Hierover was Ares, 
de krijgsgod, woedend en toen Adonis op jacht was, stuurde Ares een 
reusachtig wild zwijn op hem af. Toen Adonis het dier zag, wierp hij er 
zijn speer heen. die slechts een lichte verwonding te weeg bracht. Dade- 
lijk stortte zich het woedend geworden dier op den ongelukkigen 
jager en verwondde hem zwaar met zijn tanden. Intusschen was 
Aphrodite, ongerust geworden over het lang uitblijven van haar 
geliefde, zijn spoor gevolgd, en kwam bij de plaats, waar Adonis lag, 
te sterven. Zij probeerde alles, om hem in het leven te houden 
tevergeefs, hij stierf in haar armen. Omdat zij op aarde steeds een 
aandenken aan hem wilde hebben, liet ze uit zijn bloeddruppels het 
mooie, roode bloempje opgroeien. Nu we cle kleur der bloem weten, 
is ook de naam kooltje vuur duidelijk; ook heet de plant wel duivels- 
oog, want men vond, dat de roode kleur der bloem deed denken aan 
het met bloed beloopen oog van den duivel. 
Hercules treedt op in de sage van het leeuwenbekje (Antirrhiniim) ; 
Hercules had den reusachtigen leeuw Nemea gedood, deze kon alleen 
verslagen worden door iemand, die niet gewapend was. Nemea was 
daarom lang een schrik voor heel Griekenland geweest. Zelfs op den 
Olympus juichte men Hercules’ daad toe en alle góden brachten hem ge- 
schenken. Flora, de bloemengodin, wilde hem een krans maken en 
schiep daartoe een nieuwe bloem, die in haar bouw en kleur op den 
bloedigen muil van het ondier geleek. 
In de kloostertuinen teelde men allerlei geneeskrachtige kruiden 
en waarschijnlijk kwam men in de kloosters tot de leer, dat God 
alle gew^assen, die voor den zieken mensch een geneesmiddel kun- 
nen zijn, door een bijzonder teeken onderscheiden had, ze a.h.w. 
voorzien had van duidelijk leesbaar schrift, een signatura rerum. 
Eenige voorbeelden tot opheldering: 
Het zevenblad {Aegopodhim Podagraria) heet in Zeeland, fterecijn- 
kruid (flerecijn = podagra) ; omdat de wortelstok zoo snel groeit en de 
plant zich even snel verspreidt, als het pootje, moest het kruid een middel 
tegen podagra zijn. De stinkende gouwe werd om haar geel sap tegen 
geelzucht gebruikt. Van het guichelheil is de vrucht een witte doosvrucht, 
zoo rond als een schedel, daarom was de plant een middel tegen hersen- 
ziekten. Misschien hangt hiermede de Middel-hoogduitsche naam 
