20 
PLANTLORE. 
bai‘6 draden aan den hemel verbonden. De duivel wilde die draden 
vei'breken, hij ging over de aarde en keek met zijn boozen blik 
naar de bloemen, om ze te vergiftigen. Doch God zond wind en de 
meeste bloemen neigden haar kopjes naar de aarde, zoodat de duivel 
ze geen kwaad kon doen. Slechts enkele bloemen bleven staan en 
werden door het oog van den duivel vergiftigd. Tot deze behoort de 
monnikskap (AcomLum Napellus), in Ü-Gelderiand en Overijsel duivels- 
kruid geheeten. In Groningen noemt men deze plant Adam en Eva in het 
koetske ; want ais men den helm wegneemt, ziet men twee langgesteelde 
honigreservoirs, Adam en Eva, verder ook vele meeldraden, die den stijl 
omgeven, het koetske. In Z-Limburg is de naam Venuswagen in ge- 
bruik, de stijl in ’t midden der bloem is Venus, omgeveii door Cu- 
pidootjes, de meeldraden ; de twee honigreservoirs zijn dan de twee 
duiven, die den wagen, den helm, trekken. In Z-Vlaanderen zegt men 
dan ook: duifjes voor een wagentje. 
De doornappel {Datuia Stramonium) heet in 0-Gelderland en 
Overijsel ook duivelskruid, om de hiervoor genoemde reden, in de 
buurt van Apeldoorn molplant; men zegt, dat als de zaden in mols- 
hoopen komen, de mollen verdwijnen. 
Van de blauwe knoop {>Succisa pratensis) wordt de volksnaam, duivels- 
beet, door de volgende sage verklaard. Een jonge man sloot met den duivel 
een verbond, dat deze hem de geneeskundige krachs, van alle kruiden 
zou openbaren. Toen echter de jonge man te knap werd, geloofde 
de duivel, dat hij aan de hel te veel afbreuk zou doen en maakte 
hem blind. De jonge man wist echter toch het kruid te vinden, welks 
wortel hem genas en herkreeg het gezicht. Toen werd de duivel 
zoo boos, dat hij den oogengenezenden wortel af beet; sedei't ziet de 
wortelstok van de duivelsbeet er uit of hij afgebeten is. 
Hethertshooi (ilypericum) heet in 0-Gelderland en Overijsel: jaagden 
duivel, omdat men aan de plant de kracht toeschreelden duivel te kunnen 
verjagen; deze was hiei'over zoo woedend, dat hij naalden liet maken 
en de plant doorstak. De wonden zijn nu nog op de bladen te zien 
als doorzichtige puntjes; echter bleef de plant tot heil der menschheid 
behouden. De plant was gewijd aan Odin, de Christenen wijdden hem 
naderhand aan Johannes den dooper, vandaar de naam St.-Janskruid. 
De valeriaan heet wel duivelsklauw, de bloemen der plant be- 
schutten legen den duivel; daarom wordt in sommige streken nu 
nog melk, die niet tot boter wil worden, dus behekst is, door een 
krans van valeriaan gegoten. Een andere naam is kattenkruid, omdat 
de katten er een voorliefde voor hebben en er zich als dol in wen- 
telen. De plant heet ook wel koortskruid, omdat de wortel tegen 
koorts gebruikt wordt. 
