PLANTLORE. 
]8 
overheen kijken en laat zich pas zien, als de anderen zijn uitgegaan 
(n.1. als de bloemkroonblaadjes eraf zijn). 
We vinden ook Bijbelsche personen in de plantlore optreden ; eer- 
stens Koning Salomo. 
De kruisbladwolfsmelk {Euphorhia Lafhyris) heet ook wel spring- 
kruid, omdat de zaden bij rijpheid geluidloos uit de zaaddoos sprin- 
gen; vroeger geloofde men hierin een teeken te zien, dat de plant 
met de kracht toegerust was gesloten deuien te openen. Een Jood- 
sche legende vertelt, dat Salomo daar reeds gebruik van maakte bij 
den tempelbouw. 
De salomonszegel {Polygonatuw) heeft op den wortelstok litteekens 
van de plaatsen, waar de stengels achtereenvolgens uitgekomen zijn. 
Volgens de legende zijn deze litteekens afdruksels van het zegel van 
Salomo, die deze plant gebruikte om rotsen te laten springen voor 
den tempelbouw. 
Petrus krijgt een beurt met de gewone sleutelbloem {Primula 
ofUcinalis), in ’t oosten van Overijsel en Gelderland, ook in Zuid- 
Limburg hemelsleutel genoemd. De legende vertelt het volgende: 
Petrus hoorde dat men nachtsleutels had gemaakt om een achter- 
deurtje van den hemel daarmee te openen. Hij schrok zóó, dat z’n 
heele sleutelbos aan zijn heilige hand ontgleed, van ster tot ster viel, 
eneindelijk op onze aarde te land kwam. Hij zond snel een engel, om 
de sleutels op te rapen en ze hem terug te brengen. Doch voordat 
de engel het bevel kon uitvoeren, hadden de gouden sleutels reeds 
den bodem bereikt en zich daarin afgedrukt. Uit die indrukken bloei- 
den goudgele bloemen op; wel is waar nam de engel de sleutels 
weer mee, maar de indrukken waren er en ieder jaai’ schieten de 
sleutelbloemen opnieuw op en ontsluiten voor de menschen de poor- 
ten van den bloemenhemel der lente. 
De Aaronskelk {Arum), in Drente en Zuid-Beveland Aaronsstaf 
genoemd, heet zoo, omdat het volk in den vorm van de bloeikolf 
een herinnering zag aan den staf van den Hoogepriester Aaron. 
Deze plant heet door den eigenaardigen vorm der bloem ook wel : 
kindertjes in den pot. 
Aan den heiligen Christophorus doet ons het Christofïelkruid (Actaea 
spicata) denken. Het volksgeloof noemt deze plant de uitverkoren 
plant van den heiligen Christophorus, van wien men geloofde, dat 
hij de voornaamste van alle geesten was en bewaarder van de 
onderaardsche schatten. Daarom was deze plant bijzondere kracht 
geschonken; raakte men met het kruid een plaats aan, waaronder 
schatten verborgen lagen, zoo moest de booze geest, die den schat 
bewaarde, wijken, en de toegang was vrij. 
