DE UITVINDING DER SCHRIJFTELEGRAAF VAN SAMUEL MORSE. 75 
Dominique FRANgoïs Arago (geb. 1786, gest. 1853) hadmetgroote 
belangstelling in 1820 de herhaling der proeven van Oersted in de 
Academie van Wetenschappen te Parijs bijgewoond en toen hij voor 
zichzelf de werking van den stroom op de magneetnaald veixler be- 
studeerde, eerst alleen, daarna met Ampère, die, zooals wij boven 
gezien hebben, er niet minder belang in stelde, kwamen zij er toe, 
binnen in een glazen buis, die door een koperdraad in spiraalvorm 
omwikkeld was, een ijzeren staaf te leggen. Zoodra de stroom door 
den koperdraad werd geleid, werd de staaf magnetisch en zij verloor 
haar magneetkracht bijna geheel, zoodra de stroom werd afgebroken- 
Nam men, in plaats van een weekijzeren staaf, een stalen staaf, dan 
duurde het langer, voor dat de magneetkracht was aangenomen, 
maar men verkreeg dan ook een blijvenden magneet, die zijn kracht 
behield, alsof men de stalen staaf door strijking met een staalmagneet 
had gemagnetiseerd. Week ijzer (smeedijzer) werd door den galva- 
nischen stroom echter altijd slechts tijdelijk magnetisch, voor zoo- 
lang als de stroom doorging. 
Men begrijpt, dat in deze nieuw ontdekte eigenschap van den gal- 
vanischen stroom een uitstekend hulpmiddel verborgen lag, om in 
de telegrafie te worden aangewend. Men kon nu geheel naar verkie- 
zing, al naar men door de geleiding, die van het eene naar het 
andere station liep, een stroom zond, een ver verwijderde ijzeren 
staaf of hoef in een magneet veranderen, óf haar tot den toestand 
van gewoon ijzer doen terugkeeren. Was vóór dien hoef in de stad A 
een anker geplaatst, dan had men het in de stad B in zijn macht, 
naar willekeur dat te doen aantrekken of niet, en zoo kon men van 
de eene stad uit door telegrafische seinen allerlei bewegingen in de 
andere tot stand brengen. 
Hoewel kort na Oersted’s afwijking van de magneetnaald ontdekt, 
heeft het toch langer dan bij deze geduurd, voor men de eigenschap van 
het magnetisch worden van ijzer voor het telegrafeeren ging aanwenden. 
Het was de wijzer telegraaf waarbij deze eigenschap het eerst werd 
toegepast en waarvan de eer der uitvinding in 1840 aan Charles 
Wheatstone te Londen (geb. 1802, gest. 1875) toekomt. Later heb- 
ben in Frankrijk Brêguet (1845) en in Duitschland (1846) Siemens 
een verbeterde inrichting van de wijzertelegraaf uitgedacht, en elk 
dier systemen is in het vaderland der uitvinders een tijdlang vrij 
algemeen in gebruik geweest. De hoofd zaak van deze wijzertelegraaf 
is, dat men aan het seingevende station door een bepaald aantal 
malen den stroom te openen en te sluiten, door middel van electro- 
rnagnetische werking op het andere station een wijzer over een 
