78 DE UITVINDING DER SCHRTJFTELEGRAAF VAN SAMUEL MORSE. 
bedacht Morse den veel eenvoudiger seingever, die bijna geheel over- 
eenkomt met den ook tegenwoordig veel gebruikten sleutel» en waar- 
bij een weinig oefening in het gebruik het geheele mechanisme der 
getande blokjes, enz. overbodig maakt. Bij zijn tweede proefneming, 
in 1837 voor de professoren der New-Yorksche universiteit genomen, 
kon hij reeds dezen verbeterden seingever gebruiken. 
Thans echter was de vraag aan de orde, hoe hij van de mannen 
van kapitaal of van de regeering de noodige fmanciëele hulp zou 
krijgen, om door het aanleggen van een telegraaflijn een proef op 
groote schaal te kunnen nemen. Hij slaagde hierin in de eerste jaren 
in het geheel niet. Zijn verzoek aan het Congres der Vereenigde 
Staten, om hem de noodige gelden toe te staan tot het aanleggen 
van een lijn van Washington naar Baltimore, zoo vol vertrouwen op 
de deugdelijkheid van zijn uitvinding ingediend, had wel ten gevolge 
dat hij op "2 September 1837 opnieuw, nu voor een Commissie uit 
het Congres en over een lijntje van ongeveer 20 kilometer lengte, 
zijn toestellen liet werken, daarbij levendige belangstelling van het 
publiek ondervond en een gunstig rapport van de Commissie uitlokte, 
maar meer niet. Het Congres bleef aarzelen de gelden toe te staan 
en er kwam niets van de zaak. 
Teleurgesteld verliet toen Morse in 1839 Amerika, om te trachten 
in Europa een regeering te vinden, die zijn plannen wilde steunen. 
Ook hier slaagde hij echtei- niet. Men had het wel overal druk met 
de electrische telegrafie, maar bijna al de proelnemingen, waarvan 
men toen veel verwachtte, betroffen de naaldtelegraaf, terwijl in En- 
geland Wheatstone bezig was met de eerste modellen van zijn 
zertelegraaf, zoodat de vreemdeling met plannen voor een schrijftele- 
graaf niet i veel aandacht vond. 
Morse keerde dan ook spoedig, nog in hetzelfde jaar 1839, naar de 
Vereenigde Staten terug en doorleefde daar gedurende ruim driejaren 
opnieuw een periode, zooals zoo menige uitvinder vóór en na hem 
heeft doorleefd en die niet weinigen tot wanhoop heeft gebracht. In 
de vaste overtuiging van de deugdelijkheid van hetgeen hij gevonden 
had, putte hij zijn krachten uit in pogingen, om ook anderen daar- 
van te overtuigen en hen tot medewerking aan te sporen. Hij richtte 
een nieuw adres tot het Congres der Staten, waarin hp een subsidie 
van 30.000 dollar verzocht voor den aanleg der reeds vroeger be- 
doelde lijn Washington — Baltimore, en met ijzeren volharding werkte 
hij, om de leden ten gunste van zijn uitvinding te stemmen. Einde- 
lijk smaakte hij de voldoening zijn verzoek door het Congres toege- 
wezen te zien. Maar nu moest de Senaat er nog zijn goedkeuring aan 
